ნაწარმოებები


პოეზიის საქველმოქმედო საღამო     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში და ფორუმზე http://urakparaki.com/?m=13&Theme=1528     * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
4 მარტი, 2014


უილიამ შექსპირი - სონეტი LXVIII (68) (საბოლოო ვერსია)

იმ ლამაზებს ჰგავს, რომ აღწერენ ძველი წიგნები,
როცა მშვენება არსებობდა ყვავილთა დარად,
სანამ სიტურფის იშვებოდა ყალბი ნიშნები
და იქცეოდა ცოცხალ შუბლის თავხედ ბინადრად.

მიცვალებულებს სანამ ქვეყნად არ გაქურდავდნენ
და არ ართმევდნენ სამარეებს წილს მარადისის,
არ იხურავდნენ კულულების თავსაბურავებს
და არ ამკობდა ცოცხალთ მკვდრების ოქროს საწმისი.

მასში გამოჩნდა ანტიკური დრო დამარხული,
უორნამენტო, ჭეშმარიტი და თვითნაბადი,
სხვისი სიმწვანით არ შექმნილა მისი ზაფხული,
სილამაზეს არ ახალასებს ძველის ნადავლით.

იმის ნიმუშად ჰყავს ბუნებას შემონახული,
ცრუ ხელოვნებას რომ მშვენება სჯობდა წარსულის.


4 მარტი, 2014 წ.


William Shakespeare – Sonnet LXVIII (68)

Thus is his cheek the map of days outworn,
When beauty lived and died as flowers do now,
Before the bastard signs of fair were born,
Or durst inhabit on a living brow;

Before the golden tresses of the dead,
The right of sepulchres, were shorn away,
To live a second life on second head;
Ere beauty's dead fleece made another gay:

In him those holy antique hours are seen,
Without all ornament, itself and true,
Making no summer of another's green,
Robbing no old to dress his beauty new;

And him as for a map doth Nature store,
To show false Art what beauty was of yore.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები