ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
11 მარტი, 2014


უილიამ შექსპირი - სონეტი LXXIV (74) (საბოლოო ვერსია)

ნუ დაიდარდებ, თუ იმ ციხის დამედო ხუნდი -
არც თავდებობა რომ არ ჭრის და აღარც გოდება,
სიცოცხლეს ჩემსას ამ ლექსებში წილი ეკუთვნის
და შენ დაგრჩება მარადიულ მოსაგონებლად.

როს გაგახსენებს ლექსი სატრფოს სიცოცხლეს უნდილს,
მიხვდები, შენთვის რა ნაწილი მქონდა ნაძღვენი,
მიწა მიწადვე მიიქცევა, წილს იღებს კუთვნილს,
შენ სული გრჩება ჩემს სახსოვრად - ხვედრი ნარჩევი.

განა დაკარგავ რამეს, გარდა სიცოცხლის ლექის,
ნადავლს მატლების, როს ჩაიკრავს სხეულს სამარე,
როცა ლაჩარი არამზადის დანით ვიძლევი
და ხსოვნის ღირსიც არ იქნება ცხედარი მდარე.

სხეულის ფასზე სული ახდენს ზემოქმედებას
და შენ გიტოვებ  შიგთავსის ღვაწლს - შემოქმედებას.

11 მარტი, 2014 წ.



William Shakespeare – Sonnet LXXIV (74)

But be contented: when that fell arrest
Without all bail shall carry me away,
My life hath in this line some interest,
Which for memorial still with thee shall stay.

When thou reviewest this, thou dost review
The very part was consecrate to thee:
The earth can have but earth, which is his due;
My spirit is thine, the better part of me:

So then thou hast but lost the dregs of life,
The prey of worms, my body being dead,
The coward conquest of a wretch's knife,
Too base of thee to be remembered.

The worth of that is that which it contains,
And that is this, and this with thee remains.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები