ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
14 მარტი, 2014


უილიამ შექსპირი - სონეტი LXXVII (77) (საბოლოო ვერსია)

სარკე განახებს  რაღა შეგრჩა ძველ სილამაზის,
საათის დაფამ - დროის ყადრი უნდა გაჩვენოს,
სუფთა ფურცლებზე დაიტანე შენი ნააზრი
და ამ წიგნაკით შემდეგ ცოდნას გაუგებ გემოს:

სახის ღარებს რომ დაინახავ უტყუარ სარკით,
წარმოგიდგება პირდაღებულ საფლავთა რიგი,
ხედავ გნომონის უხმაურო აჩრდილის თარგით,
მარადისისკენ დრო ქურდულად თუ რარიგ მირბის.

ის ყველაფერი, რასაც ვეღარ დაიტევს ხსოვნა,
უნდა მიანდო შესანახად  ფურცლების კრებულს,
გაზრდილი შვილნი თუ გონებამ ისევ იპოვნა,
კვლავ გაეცნობა მის ნააზრევს გადავიწყებულს.

ეს გაწეული სამსახური - გნომონის, სარკის,
სასარგებლოა სიმდიდრისთვის შენი წიგნაკის.


14 მარტი, 2014 წ.


William Shakespeare – Sonnet LXXVII (77)

Thy glass will show thee how thy beauties wear,
Thy dial how thy precious minutes waste;
The vacant leaves thy mind's imprint will bear,
And of this book this learning mayst thou taste.

The wrinkles which thy glass will truly show
Of mouthed graves will give thee memory;
Thou by thy dial's shady stealth mayst know
Time's thievish progress to eternity.

Look, what thy memory can not contain
Commit to these waste blanks, and thou shalt find
Those children nursed, deliver'd from thy brain,
To take a new acquaintance of thy mind.

These offices, so oft as thou wilt look,
Shall profit thee and much enrich thy book.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები