ნაწარმოებები



ავტორი: ანანე კიკნაძე
ჟანრი: პოეზია
21 სექტემბერი, 2014


თუ შენად არ მიპირებდი

თევდორეს

ჩაი მწვანე, დეკის ანაც სულერთია.
ღამე მაქვს (რამდენიმე) განათევი.
თვალებში მზე ვერაფრით დაეტია
და ახლა არ მინდა არაფერი.
არც შენი გაღიმება გადამარჩენს,
არც ჭერხოს ამოსული გვირილები,
თუ ვერ ამარიდე ამ განაჩენს
და შენად სულ ტყუილად მიპირებდი:
დაგწყევლოს ცხრა ხატმა და სალოცავმა
ვეღარ დაგენახოს სამზიანო,
შუბი საბრძოლველად არ მოგცა და
ბანზე სულ ქისტებმა გადიარონ,
მხარს ვერ გიმშვენებდეს  ქალშავა,
მკლავზე დალალი არ დაგეშალოს;
ნუ მკითხავ: ასეთი რა დააშავე,
ხატობას საკლავი ვერ აგეყვანოს...
შენ ქირჭოს გამობმულმა ხმალმა მომკლას
ამ ლექსმა რომ რამე დაგიმართოს;
თბილისში ზამთარია, მომენატრე.
ვბრაზდები უშენოდ რომ დავრჩი მარტო.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები