 | ავტორი: ხურსი
ჟანრი: პოეზია
11 თებერვალი, 2015 |
მწვანე ვაშლს კბეჩდა,
და მის თევზისებრ ტუჩებს,
ზედ აღბეჭდავდა,
ადგილი, რომელიც კვეთდა კბილების ფორმას
ქაფს იყენებდა,
ხოლო ღრძილებში სისხლი დგებოდა,
დახეთქილი ნაპრალები, როგორც სადინარები
ნესტიანი გვირაბებივით
ატარებდნენ წყალს,
ენაზე, როგორც მდელოზე
იშლებოდა და შიშინებდა
გემო წვენის, რომელიც ყრიდა შხეფებს,
და ჰგავდა ზღვიდან ამომსკდარ დელფინს.
ასეთი იყო პირველი ცოდვა,
ხელუხლებელი პირველი აქტი,
ნაწილო ჩემო,
მჟავე-ტკბილია, რაც მოხდა, მოხდა...
ეს ხიდი თუა ჩვენში,
მე და შენ მუდამ გაქცევით ვშველოდით,
დაცემის უდიდეს ტკივილს.
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
5. დასაწყისი ცოტა რთული იყო გასაგებად.
მწვანე ვაშლს (ანტონოვკა ქვია მგონი, კეხურა მოწითალოა, ნუ, ეს არ არის მთავარი)
ლექსის მეორე ნაწილი ბრწყინვალეა. დასაწყისი ცოტა რთული იყო გასაგებად.
მწვანე ვაშლს (ანტონოვკა ქვია მგონი, კეხურა მოწითალოა, ნუ, ეს არ არის მთავარი)
ლექსის მეორე ნაწილი ბრწყინვალეა.
4.
დასაწყისი რომელიღაც კბილის პასტის რეკლამას ჰგავდა :)
საოცარი შეგრძნებები გაქვს შენ.
დასაწყისი რომელიღაც კბილის პასტის რეკლამას ჰგავდა :)
საოცარი შეგრძნებები გაქვს შენ.
3. საშა გრეი გამახსენდა )) საშა გრეი გამახსენდა ))
2. საშა გრეი გამახსენდა )) საშა გრეი გამახსენდა ))
1. არადა ვეჭვობ კეხურა იყო ის ვაშლი (საქართველო ხო სამოთხეა და კეხურას სამშობლო :დ::) არადა ვეჭვობ კეხურა იყო ის ვაშლი (საქართველო ხო სამოთხეა და კეხურას სამშობლო :დ::)
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|
