ნაწარმოებები



ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
20 თებერვალი, 2015


უილიამ ბლეიკი - სიმღერა

ჩემი სამოსელი, დარაია,
ღიმილი და მიბნედილი მზერა,
ტრფობით გაიცრიცა, გამქრალია;
და სავალალო სასოწარკვეთა
მომკლავს, შემიმკობს საფლავს ურთხელით,
ნამდვილ მეტრფეთა ესაა ხვედრი.

პირმშვენიერი არის, ვით ზეცა,
ვით გაზაფხულზე  გაშლილი კვირტი;
ეს სილამაზე რისთვის მიეცა,
გული ვისაც აქვს დაზრული ყინვით?
სალოც აკლდამად მისი მკერდია,
მეტრფე მლოცველნი სადაც შედიან.

მიბოძეთ ნიჩაბი და წერაქვი,
გრაგნილი სუდარაც მომართვან;
სამარეს გავითხრი და დე, გაბმით,
იქროლოს ქარიშხალმაც, ხორშაკმაც.
გავხდები აყალოს ნაწილი,
წარხდება სიყვარულიც ნამდვილი!

20 თებერვალი, 2015 წ.


William Blake – Song

My silks and fine array,
My smiles and languish'd air,
By love are driv'n away;
And mournful lean Despair
Brings me yew to deck my grave;
Such end true lovers have.

His face is fair as heav'n
When springing buds unfold;
O why to him was't giv'n
Whose heart is wintry cold?
His breast is love's all-worshipp'd tomb,
Where all love's pilgrims come.

Bring me an axe and spade,
Bring me a winding sheet;
When I my grave have made
Let winds and tempests beat:
Then down I'll lie as cold as clay.
True love doth pass away!

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები