რაღაცნაირი ამინდია, აი, ისეთი,
გაწვიმებისთვის ღრუბელს თავი რომ ვერ მოუბამს,
მე მინდა ვიდგე შემოდგომით გალეშილ მთებში
და შენ თვალებში გიყურებდე, ჩემთან მოუბარს.

რაღაცნაირი ღიმილია, სევდით აღსავსე,
ვეღარ გაარკვევ, საერთოდ თუ ღიმილი ეთქმის,
მე შემიძლია მხოლოდ შენი შეგრძნება ასე,
ტოლი ფოთლები უწვებიან ერთმანეთს ფერხთით.

რაღაცნაირი ფრაზებია, ვიცი, ამ ლექსშიც,
ოცნებით შეშლილ რეალობას ვერაფრით ვშველი,
მე მირჩევნია,  მოდიოდეს ზეციდან თქეში,
ოღონდ შენ ხელში გქონდეს ჩემი მცივანი ხელი.