ნაწარმოებები


პოეზიის საქველმოქმედო საღამო     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში და ფორუმზე http://urakparaki.com/?m=13&Theme=1528     * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
13 აპრილი, 2015


იოჰან ვოლფგანგ გოეთე - ტყის ხელმწიფე

ვინ მიქრის ტყეში ასე გვიან ქარიან ღამით?
მამაკაცია, მიაჭენებს შინისკენ ტაიჭს,
პატარა ბიჭი საიმედოდ ჩაუკრავს გულში,
ცდილობს გაათბოს გათოშილი შვილის სხეული.

„ჩემო ბიჭუნავ, რატომ ძრწი და ან რა გაფეთებს?“
„მამილო, ნუთუ ვერა ხედავ, მურყნარის  მეფეს?
მურყნარის მეფეს გრძელი კუდით და თავზე ჯიღით?“
„ჩემო ბიჭუნავ, ზოლები ჩანს მარტოდენ ნისლის“.

„ძვირფასო ბავშვო, მსურს რომ ნებით სახლში გამომყვე!
არ მოგწყინდება თამაში და გართობა როსმე;
ჭრელ ყვავილებით მოფენილა იქ ზღვის ნაპირი
და დედაჩემი სამოსს გიძღვნის მოქარგულს სირმით“.

„ვერ გაიგონე, მამაჩემო, დაუგდე ყური,
მურყნარის მეფე რას მპირდება ტკბილი საუბრით?“
„ჩემო პატარავ გთხოვ დამშვიდდე, წყნარად იყავი!
ხმელი ფოთლები აშრიალდნენ ალბათ, ნიავით“.

„არ გინდა, ჩემთან წამოხვიდე, ტურფა ბიჭუნავ?
ჩემი ასულნი იზრუნებენ შენზე, ნუ ჭმუნავ!
ღამის ფერხულით მოგერევა ნიადაგ რული,
დაგაძინებენ ყოველ ღამე ძილისპირულით“.

„მამილო იქით გაიხედე, ვერ ამჩნევ ცხადად,
მურყნარის მეფის მროკავ ასულთ იმ ბნელ ალაგას?“
„გულდაჯერებით გეტყვი შვილო, განა ყოყმანით,
გარკვევით ვხედავ, იქ ანათებს ძეწნათ ყომრალი“.

„მიყვარხარ ძლიერ, დამატყვევე ტურფა ხატებით,
ნებით თუ არა, თან წაგიყვან ძალდატანებით!“
„წამეპოტინა ხელით უკვე, მიშველე, მამავ,
ძლივასღა ვსუნთქავ, ტყის ხელმწიფე თავისკენ მქაჩავს!“

შეშინებული მამაკაცი ცხენს მიაგელვებს,
მგოდები ბავშვით სახლს მიაღწევს მამა მალევე,
მაგრამ, როდესაც გამოაღებს ეზოს ალაყაფს,
მშობელი იგრძნობს, რომ ცოცხალი შვილი აღარ ჰყავს.


13 აპრილი, 2015 წ.


Johann Wolfgang von Goethe – Erlkönig

Wer reitet so spät durch Nacht und Wind?
Es ist der Vater mit seinem Kind;
Er hat den Knaben wohl in dem Arm,
Er faßt ihn sicher, er halt ihn warm.

"Mein Sohn, was birgst du so bang dein Gesicht?"
"Siehst, Vater, du den Erlkönig nicht?
Den Erlenkönig mit Kron` und Schweif?"
"Mein Sohn, es ist ein Nebelstreif." -

"Du liebes Kind, komm, geh mit mir!
Gar schöne Spiele spiel` ich mit dir;
Manch bunte Blümen sind an dem Strand;
Meine Mutter hat manch gulden Gewand." -

"Mein Vater, mein Vater, und hörest du nicht,
Was Erlenkönig mir leise verspricht?"
"Sei ruhig, bleib ruhig, mein Kind!
In durren Blättern sauselt der Wind." -

"Willst, feiner Knabe, du mit mir gehn?
Meine Tochter sollen dich warten schon;
Meine Tochter führen den nachtlichen Reihn
Und wiegen und tanzen und singen dich ein." -

"Mein Vater, mein Vater, und siehst du nicht dort
Erlkönigs Tochter am dustern Ort?"
"Mein Sohn, mein Sohn, ich seh` es genau,
Es scheinen die alten Weiden so grau."

"Ich liebe dich, mich reizt deine schone Gestalt;
Und bist du nicht willig, so brauch` ich Gewalt." -
"Mein Vater, mein Vater, jetzt faßt er mich an!
Erlkönig hat mir ein Leids getan!" -

Dem Vater grauset`s, er reitet geschwind,
Er halt in den Armen das achzende Kind,
Erreicht den Hof mit Muh` und Not;
In seinen Armen das Kind war tot.


კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები