მკითხე, ჩემი თვალები
ფერს თუ იცვლის ხანდახან,
ანდა სული ქარებმა
როგორ დამიავადეს,
(მწვანე ოცნების ველი
ასე რატომ გადახმა),
ან რის ფიქრში ვატარებ
მარტოობის საათებს.

მე ვიქნები გულწრფელი,
რა თქმა უნდა, ძვირფასო,
და ჩვეული სიმშვიდით
გამოგიწვდი პასუხებს,
მკითხე ყოველ წვრილმანზე
და ვეცდები ძირფესვი-
ანად გითხრა, რა მტკივა,
მახალისებს, მაწუხებს.

მკითხე, თუკი რამ გინდა
ჩემ შესახებ გიამბო,
ჩამითვალე თუნდ ბავშვურ
ახირებად, კარგი, ჰო...
(ბანალური ვიქნები -
ყველა განცდა მიაქვს დროს),
ოღონდ, მონატრებაზე
არაფერი არ მკითხო.