ათვლა დავკარგე
და ამიტომაც
ახლა გაიოლდა,
ასე ვფიქრობ,
თქმა, რომ უცნაურად
გამიტოლდა
და დამიმეგობრდა
სავსებით დრო.

ერთსაც დავამატებ
აქვე _ ხურდად,
და არა რაიმე
გამიზნებით,
თუ თავს გაბეზრებდით,
რა თქმა უნდა
მაინც მეგონა, რომ
გამიძლებდით.

ახლა ნარჩენივით
შეგრძნებების,
ირგვლივ ყინვებია
ნამეტანი,
ამის შედეგად კი
მეძნელება
ყვირილი ხმამაღლა,
გამეტებით.

ღამე თითებს შორის
გამიცურდა,
დილამ შემახსენა
ნაბიჯები,
გაგიკვირდებათ და
თუ რამ მსურდა,
მხოლოდ უსათუო
გაგიჟებით...