ნაწარმოებები


პოეზიის საქველმოქმედო საღამო     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში და ფორუმზე http://urakparaki.com/?m=13&Theme=1528     * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
24 მაისი, 2015


პერსი ბიში შელი - უორდსუორთს

ძალზედ განაღვლებს გააზრება ბუნების მგოსანს,
რომ  აღარასდროს დაბრუნდება წარსული უკან:
ყმაწვილკაცობა, მეგობრობა, პირველი კოცნა,
გაჰქრნენ ვით ტკბილი ზმანებები და შეგრჩა ურვა.

მეც ვგრძნობ საერთო მწუხარებას. ჩემს ერთ დანაკარგს,
შენც იზიარებ, თუმც სინანულს განვიცდი მეღა,
შენ წააგავდი გზისგამკვალავ მარტოსულ ვარსკვლავს,
გზააბნეულ გემთ ავდარში რომ გაუნათებდა.

კლდისგან ნათალი შენ იყავი თავშესაფარი,
დაბრმავებული, მოყაყანე ბრბოსაგან ფარი
და საპატიო სიღარიბით წარმოქმნილ ლექსით

თავისუფლებას და სიმართლეს  ხოტბას ასხამდი.
იდეალების მიტოვებით აღმავსე წყენით,
უიმისოდ ხომ პოეზია შეწყდება ნაღდი.

24 მაისი, 2015 წ.


Percy Bysshe Shelley - To Wordsworth

Poet of Nature, thou hast wept to know
That things depart which never may return:
Childhood and youth, friendship and love's first glow,
Have fled like sweet dreams, leaving thee to mourn.

These common woes I feel. One loss is mine
Which thou too feel'st, yet I alone deplore.
Thou wert as a lone star, whose light did shine
On some frail bark in winter's midnight roar:

Thou hast like to a rock-built refuge stood
Above the blind and battling multitude:
In honored poverty thy voice did weave

Songs consecrate to truth and liberty,--
Deserting these, thou leavest me to grieve,
Thus having been, that thou shouldst cease to be.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები