ნაწარმოებები


პოეზიის საქველმოქმედო საღამო     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში და ფორუმზე http://urakparaki.com/?m=13&Theme=1528     * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
21 ივნისი, 2015


პერსი ბიში შელი - სიკვდილი

გარდაიცვალნენ, აღარ მოვლენ უკან, ვარამი
ღია სამარის პირთან ზის და  უხმობს მკვნესარე,
თმაშევერცხლილი ახალგაზრდა, ძაბუნი თვალით -
სიყრმის მეგობართ, შეყვარებულს და ნათესავებს.
მკვდარია ყველა - გარევია  ნაღველი ხმაში,
ცარიელ სახელთ უბადრუკი მხოლოდღა ხადის,
მტანჯველი სცენა აღარასდროს დამავიწყდება -
ეს საფლავები -  შერჩენილი ავლა-დიდებად.

უბედურებავ, მეგობარო - ნუღარ ვალალებ!
ნუგეშისცემა არ გექნება - სულაც არ მიკვირს!
თვალს ადევნებდი კარიბჭიდან მახსოვს მანამდე
უმშვიდეს დაისთ მათთან ერთად და ეს ადგილი
ახლანდელივით  წყნარი იყო, თუმც წარმავალი,
იმედდაკარგულს შეგვერცხლია აწ თმა ჭაღარით;
მტანჯველი სცენა აღარასდროს დამავიწყდება -
ეს საფლავები -  შერჩენილი ავლა-დიდებად.


21 ივნისი, 2015 წ.



Percy Bysshe Shelley - Death

They die -- the dead return not -- Misery
Sits near an open grave and calls them over,
A Youth with hoary hair and haggard eye --
They are the names of kindred, friend and lover,
Which he so feebly calls -- they all are gone --
Fond wretch, all dead! those vacant names alone,
This most familiar scene, my pain --
These tombs -- alone remain.

Misery, my sweetest friend -- oh, weep no more!
Thou wilt not be consoled -- I wonder not!
For I have seen thee from thy dwelling's door
Watch the calm sunset with them, and this spot
Was even as bright and calm, but transitory,
And now thy hopes are gone, thy hair is hoary;
This most familiar scene, my pain --
These tombs -- alone remain.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები