ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
17 ივლისი, 2016


Сергей Есенин - Я последний поэт деревни

სერგეი ესენინი - სოფლის პოეტი ვარ ნაბოლარა

მარიენგოფს

სოფლის პოეტი ვარ ნაბოლარა,
ფიცრული ხიდის სადა ნამღერით.
გამოსათხოვარ წირვაზე ვდგავარ,
სადაც აკმევენ ფოთლებს არყები.

ჩაიფერფლება ოქროსფერ ალით
სანთელი, ხორცის ცვილისგან ქმნილი,
ჩამოჰკრავს კედლის საათი მთვარის
ჩემს მეთორმეტე საათს ხროტინით.

ძალიან მალე ცისფერი მინდვრის
ბილიკს გაჰყვება რკინის სტუმარი,
შვრიის თავთუხებს, დაღვრილს აისით
მოაქცევს თავის შავბნელ მუჭაში.

უსიცოცხლო და უცხო პეშვები,
ვიცი ჩემს ნამღერს წესს რომ აუგებს!
ხოლო თავთუხნი მსგავსად ცხენების
დაიდარდებენ ძველ მესაკუთრეს.

მერე მათ ჭიხვინს შეიწოვს ქარი,
საპანაშვიდო როკვით და ძვინვით
და მყის ჩამოჰკრავს კედლის საათი
ჩემს მეთორმეტე საათს ხროტინით!

17 ივლისი, 2016 წ.



Сергей Есенин -  Я последний поэт деревни

Мариенгофу

Я последний поэт деревни,
Скромен в песнях дощатый мост.
За прощальной стою обедней
Кадящих листвой берез.

Догорит золотистым пламенем
Из телесного воска свеча,
И луны часы деревянные
Прохрипят мой двенадцатый час.

На тропу голубого поля
Скоро выйдет железный гость.
Злак овсяный, зарею пролитый,
Соберет его черная горсть.

Не живые, чужие ладони,
Этим песням при вас не жить!
Только будут колосья-кони
О хозяине старом тужить.

Будет ветер сосать их ржанье,
Панихидный справляя пляс.
Скоро, скоро часы деревянные
Прохрипят мой двенадцатый час!

1919


კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები