ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
1 აგვისტო, 2016


Сергей Есенин - Все живое особой метой

სერგეი ესენინი -  ადრეულადვე არსი ყოველი

ადრეულადვე არსი ყოველი
გამოირჩევა რაიმე ნიშნით,
არ ვიქნებოდი თუკი პოეტი,
გამოვიდოდი ფლიდი, ჯიბგირი.

გალეული და ტანით დაბალი,
ბიჭუნებს შორის ყოველთვის გმირი,
ხშირად მივსულვარ ნაცემი სახლში,
დასისხლებული, გატეხილ ცხვირით.

გავუქარწყლებდი დედას მის ზაფრას
და გამოვცრიდი სისხლიან პირით:
„ქვაზე დავეცი, არა უშავს რა!
მომიშუშდება წყლული ხვალისთვის“.

კარგა ხანია უკვე, რაც დაცხრა
ბობოქარ დღეთა მდუღარე ხელრთვა,
უტიფარი და მშფოთვარე ძალა
გარდამოდინდა ახლა ჩემს ლექსად.

ოქრონაძერწი სიტყვების გროვა;
დაუსრულებლად სტროფთა პწკარებში
აირეკლება გამბედაობა
ჩხუბისთავის და შფოთის ამტეხის.

ვარ ძველებურად ამაყი და მხნე,
თუმც სიახლისკენ მიმავალ ბიჯით...
და თუ წარსულში სახეში მცემდნენ,
სულს მომითხვრიან ამჯერად სისხლით.

დედის მაგივრად  მივმართავ ახლა
მოხორხოცე ბრბოს, მზირალს დაცინვით:
„ქვაზე დავეცი, არა უშავს რა!
მომიშუშდება წყლული ხვალისთვის“.


1 აგვისტო, წმ. სერაფიმ საროველის ხს. დღე, 2016 წ.



Сергей Есенин -  Все живое особой метой


Все живое особой метой
Отмечается с ранних пор.
Если не был бы я поэтом,
То, наверно, был мошенник и вор.

Худощавый и низкорослый,
Средь мальчишек всегда герой,
Часто, часто с разбитым носом
Приходил я к себе домой.

И навстречу испуганной маме
Я цедил сквозь кровавый рот:
"Ничего! Я споткнулся о камень,
Это к завтраму все заживет".

И теперь вот, когда простыла
Этих дней кипятковая вязь,
Беспокойная, дерзкая сила
На поэмы мои пролилась.

Золотая, словесная груда,
И над каждой строкой без конца
Отражается прежняя удаль
Забияки и сорванца.

Как тогда, я отважный и гордый,
Только новью мой брызжет шаг...
Если раньше мне били в морду,
То теперь вся в крови душа.

И уже говорю я не маме,
А в чужой и хохочущий сброд:
"Ничего! Я споткнулся о камень,
Это к завтраму все заживет!"

1922

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები