ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
12 აგვისტო, 2016


Сергей Есенин - Не жалею, не зову, не плачу

სერგეი ესენინი - მე აღარ ვნანობ, აღარც ვუხმობ და აღარც ვტირი

(ვუძღვნი ბატონ გულბათ ტორაძეს)

მე აღარ ვნანობ, აღარც ვუხმობ და აღარც ვტირი,
ვით ვაშლის ხიდან კვამლი ქრება, ყოვლი გარდავა,
ჭკნობას შეამკობს ოქროსფერი მრავალნაირი,
აღარასოდეს არ ვიქნები კვლავ ახალგაზრდა.

უწინდებურად ვეღარ შეძლებს გული ბეჯითი
ძალუმად ძგერას, რადგან უკვე დააზრო ყინვამ,
ვერ შემიტყუებს ვერც ქვეყანა არყების ჩითის,
ფეხშიშველამ რომ ვიწანწალო, ისე, ვით წინათ. 

მოხეტიალე სულო! აწი, სულ იშვიათად,
შეარხევ შენი ბაგეების მინავლულ კოცონს,
ო, დაკარგულო სიხასხასევ - სიშმაგევ თვალთა,
ჭარბო გრძნობებო, დროა თქვენც რომ გამოგიგლოვოთ!

უფრო და უფრო გავძუნწდები გულისწადილშიც,
ჩემო ცხოვრებავ, ხომ არა ხარ ნანახი სიზმრად?
მგონია, თითქოს გაზაფხულის ადრიან დილით,
გადამაქროლა ვარდისფერმა ჩემმა ტაიჭმა.

ყველა ჩვენგანი მოკვდავია ამქვეყნად, ხრწნადი,
ნეკერჩხლის ფოთლის სპილენძები ძირს ცვივა მდოვრად...
კურთხეულ იყოს უკუნითი უკუნისამდის,
ის, რაც მოვიდა საყვავილოდ და მოსაკვდომად.


12 აგვისტო, 2016 წ.



Сергей Есенин - Не жалею, не зову, не плачу

Не жалею, не зову, не плачу,
Все пройдет, как с белых яблонь дым.
Увяданья золотом охваченный,
Я не буду больше молодым.

Ты теперь не так уж будешь биться,
Сердце, тронутое холодком,
И страна березового ситца
Не заманит шляться босиком.

Дух бродяжий! ты все реже, реже
Расшевеливаешь пламень уст
О, моя утраченная свежесть,
Буйство глаз и половодье чувств!

Я теперь скупее стал в желаньях,
Жизнь моя, иль ты приснилась мне?
Словно я весенней гулкой ранью
Проскакал на розовом коне.

Все мы, все мы в этом мире тленны,
Тихо льется с кленов листьев медь...
Будь же ты вовек благословенно,
Что пришло процвесть и умереть.

1921

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები