ნაწარმოებები



ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
25 სექტემბერი, 2016


Сергей Есенин - Ты меня не любишь, не жалеешь

სერგეი ესენინი - არც გიყვარვარ და არც გებრალები

არც გიყვარვარ და არც გებრალები,
ნუთუ არა ვარ ლამაზი ოდნავ?
თვალში არ მიმზერ, ცახცახებ ვნებით,
შენი მკლავები ყელზე მეჭდობა.

ახალგაზრდა ხარ, ჟინს ვერ აოკებ,
მე არ ვარ  შენთან ნაზი, - უხეშიც.
მითხარი, რამდენს მიეამბორე,
რამდენი ტუჩი გახსოვს, ან ხელი?

ვიცი - ჩრდილივით ისინი გაქრნენ,
შენი ცეცხლია კვლავ ხელუხლები,
ბევრს დაჯდომიხარ მუხლებზე ადრე,
ჯერი მოსულა ჩემი მუხლების.

მინაბულია შენი თვალები,
სულ სხვაზე ფიქრობ ახლა სრულიად, 
მეც ხომ ისე რა შემიყვარდები,
ძვირფას წარსულში ჩაძირული ვარ.

შენ არ უწოდო ამ გზნებას ბედი,
ჭკუამჩატეა კავშირი ფიცხი,
როგორც შემთხვევით ერთმანეთს შევხვდით,
დაგეთხოვები  ღიმილით მშვიდით.

დრო დაგიდგება, შენს გზას გაუყვე,
რათა განლიო დღეები დუნე,
ნუ შეეხები ოღონდ განუხრწნელს,
ამბორგანუცდელს შენ ნუ აცდუნებ.

როცა სხვის გვერდით თვალს მოგკრავ ჩიხში
და სიყვარულზე მოჰყვები ლაქლაქს,
შენკენ წამოვალ სწრაფი ნაბიჯით -
პირისპირ შევხვდეთ ერთურთს ხელახლა.

კავალრის მხარზე მჭიდროდ მიყრდნობილს
წინ წაგეხრება ტანი მცირედით,
წაიჩურჩულებ: მწუხრი მშვიდობის! 
- მწუხრი მშვიდობის, მის! - ჩუმად გეტყვი.

ვერ შეაშფოთებს აწი სულს რამე
და ვეღარ მოჰგვრის რაიმე კანკალს,
გადაყვარებულს ვერ შეიყვარებ,
ვეღარ აღანთებ, რაც ჩაინავლა.

25 სექტემბერი, 2016 წ.



Сергей Есенин - Ты меня не любишь, не жалеешь
¬
Ты меня не любишь, не жалеешь,
Разве я немного не красив?
Не смотря в лицо, от страсти млеешь,
Мне на плечи руки опустив.

Молодая, с чувственным оскалом,
Я с тобой не нежен и не груб.
Расскажи мне, скольких ты ласкала?
Сколько рук ты помнишь?  Сколько губ?

Знаю я - они прошли, как тени,
Не коснувшись твоего огня,
Многим ты садилась на колени,
А теперь сидишь вот у меня.

Пусть твои полузакрыты очи
И ты думаешь о ком-нибудь другом,
Я ведь сам люблю тебя не очень,
Утопая в дальнем дорогом.

Этот пыл не называй судьбою,
Легкодумна вспыльчивая связь, -
Как случайно встретился с тобою,
Улыбнусь, спокойно разойдясь.

Да и ты пойдешь своей дорогой
Распылять безрадостные дни,
Только нецелованных не трогай,
Только негоревших не мани.

И когда с другим по переулку
Ты пройдешь, болтая про любовь,
Может быть, я выйду на прогулку,
И с тобою встретимся мы вновь.

Отвернув к другому ближе плечи
И немного наклонившись вниз,
Ты мне скажешь тихо: Добрый вечер!
Я отвечу:  Добрый вечер, miss.

И ничто души не потревожит,
И ничто ее не бросит в дрожь, -
Кто любил, уж тот любить не может,
Кто сгорел, того не подожжешь.

4 декабря 1925

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები