ნაწარმოებები


გამოიწვიე პოზიტივისათვის     * * *     შეიხედეთ ლიტ-მოვლენაში     * * *     ურაკპარაკის მობილური ვერსია!!!     * * *     შეიხედეთ თემაში: ურაკპარაკის ფორუმი >> ლიტერატურული საიტის შესახებ >> ურაკპარაკის მობილური ვერსია - http://urakparaki.com/?m=13&Forum=1&Theme=1509

ავტორი: გიო ზედვაკელი
ჟანრი: პოეზია
3 ოქტომბერი, 2016


იმერეთში

როგორ  გინდა  დაემალო  განათებულ ღამეს,
მთვარიანში,ერთი ჩუმი მოწყენილი დაბის?           
ვზივარ,როგორც გალიაში და  ვაპარებ თვალებს,
გოგოს.ისე,მორცხვი ჩანს, რომ სიგრძე ზღუდავს კაბის.

დადის ნელა კაკაბივით, შესამჩნევი მკერდით,
ტუჩზე  ფრიად მოწითალო და ელვარე  საცხით.
მაგრამ მერე რა  ხეირი? -  დაუსკუპდა  გვერდით,
ვიღაც ,,მოზვერს" , ვაღიარე ხელად ჩემი მარცხი.

მზად ვარ,  დოქით დავეწაფო ჩაციებულ  ციცქას,
მზად  ვარ,  ღვინით  გავიქარვო მოწოლილი  ცეცხლი,
მზად  ვარ, ასე  მოვერიო  მოკისკისე  ციცქნას,
მზად ვარ, ასე  დავივიწყო  გამოხედვა  მერცხლის.

ლიხს იქეთო,მარტო შენ თუ დამიგებდი მახეს,
დაგეხსნები...მაგრამ მიმაქვს  ვარამი და  ურვა.
სულზე მაინც  მერამდენედ მირტყამს ვიღაც სახრეს,
იმ დალოცვილ იმერეთში...იმერეთში თუ  ვარ!





















კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები