ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
2 ოქტომბერი, 2016


Сергей Есенин - Гори, звезда моя, не падай

სერგეი ესენინი - ანათე, ჩემო ბედის ვარსკვლავო


ანათე, ჩემო ბედის ვარსკვლავო,
აფრქვიე ცივი სხივები არეს;
სამარის ღობის მიღმა არასდროს
ცოცხალი გული ვიცი რომ არ ძგერს.

თავს დამციმციმებ ქველთობით, სვილით
და მდუმარებას დაურღვევ ყანებს
ისეთი ძრწოლის მგვრელი ქვითქვითით,
გაუფრენელი წერო რომ ვაებს.

გავიმართები როდესაც წელში,
ყურს ვკრავ შორიდან მომავალ ჰანგებს,
ვიღაც ტყის იქით საამოდ მღერის
მშობელ მხარეზე, მშობლიურ სახლზე.

ოქროცურვილი მოვა თვე სთვლისა,
შეუმცირდება წვენი ხეს არყის,
ვინც მიყვარდა და ვინც მიმავიწყდა,
მათ შესანდობრად  ფოთლებს ძირს დაყრის.

ვიცი,  ჩემი დროც მოაწევს ჩქარა,
ეს არ იქნება ვისიმე ბრალი,
სამგლოვიარო მესერის დაბლა,
მსგავსად იდება ჩემი ცხედარი.

ალერსიანი ჩაქრება ალი,
ჩონჩხს ხორცის ნაცვლად შერჩება ფერფლი
და დამიდგამენ საფლავზე გრანიტს
ზედ ამოტვიფრულ მხიარულ ლექსით.

არც მომინდება ლექსი საგლოვო,
მაგრამ  ვარჩევდი  ამდაგვარ პწკარებს:
ისე უყვარდა ამ კაცს სამშობლო,
როგორც დუქანი უყვარს მემთვრალეს.


2 ოქტომბერი, 2016 წ.



Сергей Есенин -  Гори, звезда моя, не падай

Гори, звезда моя, не падай.
Роняй холодные лучи.
Ведь за кладбищенской оградой
Живое сердце не стучит.

Ты светишь августом и рожью
И наполняешь тишь полей
Такой рыдалистою дрожью
Неотлетевших журавлей.

И, голову вздымая выше,
Не то за рощей - за холмом
Я снова чью-то песню слышу
Про отчий край и отчий дом.

И золотеющая осень,
В березах убавляя сок,
За всех, кого любил и бросил,
Листвою плачет на песок.

Я знаю, знаю. Скоро, скоро
Ни по моей, ни чьей вине
Под низким траурным забором
Лежать придется так же мне.

Погаснет ласковое пламя,
И сердце превратится в прах.
Друзья поставят серый камень
С веселой надписью в стихах.

Но, погребальной грусти внемля,
Я для себя сложил бы так:
Любил он родину и землю,
Как любит пьяница кабак.

Август 1925

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები