ნაწარმოებები



ავტორი: ალექსანდრე-56
ჟანრი: თარგმანი
4 მარტი, 2017


ჯალალ ედ-დინ რუმი

სულო ჩემო, სულო ჩემო, სულო ჩემი სულისა,
არსთა არსის არსულო და არსო არარსულისა.

საკადრისო მხოლოდ სულთნის - მისი ტრფობის, მისი სულთქმის,
საკადრისო მხოლოდ ტკბობით ბაგედაშაქრულისა.

მოსჩქეფ სხივთა ნიაღვართა წიაღ სულთა, წიაღ თვალთა...
მოსჩქეფ უკვდავების წყალთა ვნებით დაბანგულისა.

რომ გიმზერდა შენ, სხივოსანს, გადასძახა ვარდმა სოსანს:
„მოვიდაო მეუფება ბაღნარისა სრულისა“.

შენ რომ ზილფებს ქარში ფანტავ, ამას რად არ განმიმარტავ -
ჩემს სიცოცხლეს რად აქვს არსი ქარში გაფანტულისა?!

გალაღებულს მხედავ რაწამს, კირთად მადებ ზილფთა ბაწარს,
ტყვე ვარ შენი ბაგის ბანგის და ნიკაპის ღრმულისა.

შენ რომ სხვასთან იარები, გულში მით მაქვს იარები,
ჩემთან მოდი, ჩემთან მოდი, ვარდო ჩემი გულისა.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები