ნაწარმოებები


ურაკპარაკის დასახმარებლად!!!     * * *     გთხოვთ შეიხედოთ ფორუმზე: #ურაკპარაკის ფორუმი >> ლიტერატურული საიტის შესახებ >> ურაკპარაკის დასახმარებლად -> http://urakparaki.com/?m=13&Forum=1&Theme=1502#Last

ავტორი: ადვოკატი კახაბერ როდინაძე
ჟანრი: კრიტიკა-პუბლიცისტიკა
23 ივნისი, 2017


გერმანიის გადამწყვეტი როლი ისტორიული საქართველოს ბათუმის და ყარსის ოლქების, არდაგანის ოლქის, ახალქალაქის და ახალციხის ოლქების გერმანიის მოკავშირე ოსმალეთზე გადაცემაში 1918 წელს (ისტორიული ფაქტების ანალიზი ადვოკატ კახაბერ როდინაძის მიერ)

გერმანიის გადამწყვეტი როლი ისტორიული საქართველოს ბათუმის და ყარსის ოლქების, არდაგანის ოლქის, ახალქალაქის და ახალციხის ოლქების გერმანიის მოკავშირე ოსმალეთზე გადაცემაში 1918 წელს 

(ისტორიული ფაქტების ანალიზი ადვოკატ კახაბერ როდინაძის მიერ)



1918 წლის 3 მარტს, ანუ 1918 წლის 26 მაისს საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის გამოცხადებამდე  თითქმის 3 თვით  ადრე, ბრესტ-ლიტოვსკის  ზავის ხელშეკრულებით, რომელიც დადებული იყო, ერთი მხრით, გერმანიას და მის მოკავშირეებს, ავსტრია-უნგრეთს, ოსმალეთსა და ბულგარეთს, და მეორე მხრივ, საბჭოთა რუსეთს შორის, გერმანიამ მოკავშირეებთან ერთად საბჭოთა რუსეთს წაართვა ბათუმის, ყარსისა და არდაგანის ოლქები, რომლებიც გადაეცა ოსმალეთს, ანუ ისტორიული საქართველოს, ბათუმის, ყარსის და არდაგანის ოლქები, გერმანიამ, მოკავშირეებთან ერთად, წაართვა რუსეთის სახელმწიფოს და შესაბამისად, იმ მომენტში რუსეთის სახელმწიფოში მცხოვრებ ქართველ ხალხს.

ბრესტ-ლიტოვსკის  ზავის ხელშეკრულება  რუსეთის მიერ 1918 წლის 13 ნოემბერს ანულირებული იქნა.

ამ მომენტისთვის, 1918 წლის 13 ნოემბრისთვის,  საქართველო უკვე რუსეთისგან დამოუკიდებელი სახელმწიფო იყო.

ოსმალეთის მოთხოვნით, 1918 წლის 22  აპრილს რუსეთის სახელმწიფოს მმართველობის ორგანომ,  ”ამიერკავკასიის სეიმმა”,  მიიღო ”დეკლარაცია დამოუკიდებლობის შესახებ” და გამოაცხადა ახალი დამოუკიდებელი სახელმწიფოს ”ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკის” შექმნის შესახებ, საქართველოს, სომხეთის და აზერბაიჯანის მიწების შემადგენლობით.

საქართველო შედიოდა ”ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკის” შემადგენლობაში, შესაბამისად, 1918 წლის 22  აპრილს საქართველო, ”ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკის” სხვა წევრებთან, სომხეთთან და აზერბაიჯანთან, ერთად, დამოუკიდებელი გახდა რუსეთისგან.

აშკარაა, რომ ოსმალეთისთვის სასარგებლო იყო რუსეთის სახელმწიფოს მმართველობის ორგანოს ”ამიერკავკასიის სეიმის” მიერ რუსეთის სახელმწიფოსაგან გამოყოფის (სეპარატიზმის) შედეგად ახალი სახელმწიფოს, ”ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკის”,  შექმნა, საქართველოს, სომხეთის და აზერბაიჯანის შემადგენლობით, ვინაიდან ამ შემთხვევაში ოსმალეთს ვერავინ შეუშლიდა ხელს ამ სამივე ქვეყნის, საქართველოს, სომხეთის და აზერბაიჯანის მიწების, სრულ მითვისებაში.

1918 წლის 26 მაისს გერმანიის მოთხოვნით გამოცხადდა საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობა.

იმის მხედველობაში მიღებით, რომ  1918 წლის 22  აპრილს ”ამიერკავკასიის სეიმმა” მიიღო დეკლარაცია დამოუკიდებლობის შესახებ და ”ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკის”  შექმნის შესახებ,  და საქართველო ”ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკის” წევრი იყო, და შესაბამისად, 1918 წლის 22 აპრილს საქართველო უკვე იყო დამოუკიდებელი რუსეთისგან, მაშინ გამოდის, რომ 1918 წლის 26 მაისს საქართველომ დამოუკიდებლობა გამოაცხადა არა რუსეთისგან, არამედ ”ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკიდან”, რომლის შემადგენლობაში ის იმყოფებოდა სომხეთთან და აზერბაიჯანთან ერთად ერთ თვეზე ცოტა მეტი დროის განმავლობაში.

1918 წლის 28 მაისს, ანუ 1918 წლის 26 მაისს საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის გამოცხადებიდან 2 დღის შემდეგ, დაიდო ფოთის ხელშეკრულება გერმანიის იმპერიასა და საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას შორის, რომლის შესაბამისად საქართველოს დემოკრატიულმა რესპუბლიკამ აღიარა ოსმალეთის მოკავშირე (!) გერმანიის პროტექტორატი (დამცველი), რითაც, სხვა პირობებთან ერთად, გერმანიას ჰქონდა გერმანული საექსპედიციო ძალებით საქართველოს სტრატეგიული წერტილების ოკუპაციის უფლება.

სპეციალური აღნიშვნის ღირსია, რომ გერმანიამ 1918 წლის 3 მარტს, ანუ 1918 წლის 26 მაისს საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის გამოცხადებამდე  თითქმის 3 თვით  ადრე, ბრესტ-ლიტოვსკის  ზავის ხელშეკრულებით, რომელიც დადებული იყო, ერთი მხრით, გერმანიას და მის მოკავშირეებს, ავსტრია-უნგრეთს, ოსმალეთსა და ბულგარეთს, და მეორე მხრივ, საბჭოთა რუსეთს შორის, გერმანიამ მოკავშირეებთან ერთად საბჭოთა რუსეთს წაართვა ბათუმის, ყარსისა და არდაგანის ოლქები, რომლებიც გადაეცა ოსმალეთს, ანუ ისტორიული საქართველოს, ბათუმის, ყარსის და არდაგანის ოლქები, გერმანიამ, მოკავშირეებთან ერთად, წაართვა რუსეთის სახელმწიფოს და შესაბამისად, იმ მომენტში რუსეთის სახელმწიფოში მცხოვრებ ქართველ ხალხს.

1918 წლის 4 ივნისს, ანუ 1918 წლის 26 მაისს გერმანიის მოთხოვნით საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის გამოცხადებიდან 10 დღის შემდეგ, დაიდო ბათუმის  ხელშეკრულება ოსმალეთსა და საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას შორის, რომლის შესაბამისად,  ხელშეკრულების პირობების განხილვის გარეშე, გერმანიის ფაქტიური ხელმძღვანელობის ქვეშ, რომელიც საქართველოს ე.წ. ”პროტექტორი” (დამცველი) იყო 1918 წლის 28 მაისის ფოთის ხელშეკრულებით, საქართველოს დემოკრატიულმა რესპუბლიკამ გერმანიის მოკავშირე ოსმალეთს გადასცა ბათუმის და ყარსის ოლქები, არდაგანის ოლქი, ახალქალაქის და ახალციხის ოლქები.

ანუ, ჯერ გერმანიამ თავის მოკავშირეებთან  ერთად 1918 წლის 3 მარტს, ანუ 1918 წლის 26 მაისს საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის გამოცხადებამდე  თითქმის 3 თვით  ადრე, ბრესტ-ლიტოვსკის  ზავის ხელშეკრულებით საბჭოთა რუსეთს წაართვა ბათუმის, ყარსისა და არდაგანის ოლქები, რომლებიც გადაეცა ოსმალეთს, ანუ ისტორიული საქართველოს, ბათუმის, ყარსის და არდაგანის ოლქები, გერმანიამ, მოკავშირეებთან ერთად, წაართვა რუსეთის სახელმწიფოს და შესაბამისად, იმ მომენტში რუსეთის სახელმწიფოში მცხოვრებ ქართველ ხალხს, ხოლო 1918 წლის 28 მაისს, ანუ 1918 წლის 26 მაისს გერმანიის მოთხოვნით საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის გამოცხადებიდან 2 დღის შემდეგ, იგივე გერმანია გახდა საქართველოს  პროტექტორი (დამცველი), და ვისგან, თვითონ გერმანიის მოკავშირე ოსმალეთისგან? ხოლო 1918 წლის 4 ივნისს, ანუ 1918 წლის 26 მაისს გერმანიის მოთხოვნით  საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის გამოცხადებიდან 10 დღის შემდეგ, დაიდო ბათუმის  ხელშეკრულება ოსმალეთსა და საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას შორის, რომლის შესაბამისად,  ხელშეკრულების პირობების განხილვის გარეშე, გერმანიის ფაქტიური ხელმძღვანელობის ქვეშ, რომელიც საქართველოს ე.წ. ”პროტექტორი” (დამცველი) იყო 1918 წლის 28 მაისის ფოთის ხელშეკრულებით, საქართველოს დემოკრატიულმა რესპუბლიკამ  გერმანიის მოკავშირე (!)  ოსმალეთს გადასცა ბათუმის და ყარსის ოლქები, არდაგანის ოლქი, ახალქალაქის და ახალციხის ოლქები.

როგორც ვხედავთ, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელისუფლებამ 1918 წლის 28 მაისს, 1918 წლის 26 მაისს საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის გამოცხადებიდან 2 დღის შემდეგ, ვერ მოიფიქრა იმაზე უკეთესი, რომ საქართველოს პროტექტორად (დამცველად) მოეწვია გერმანია, გერმანია, რომელიც იყო ოსმალეთის მოკავშირე, გერმანია, რომელმაც თავის მოკავშირე ოსმალეთთან ერთად 1918 წლის 3 მარტის ბრესტ-ლიტოვსკის ხელშეკრულებით რუსეთის სახელმწიფოს და შესაბამისად, იმ მომენტში რუსეთის სახელმწიფოში მცხოვრებ ქართველ ხალხს წაართვა ბათუმის, ყარსის და არდაგანის ოლქები, და გადასცა ოსმალეთს, საქართველოს ისტორიულ მტერს, რომელსაც ბათუმის, ყარსის და არდაგანის ოლქების გარდა, ჰქონდა ისტორიული პრეტენზიები დაეპყრო საქართველოს მთელი ტერიტორია,


ყოველივე ზემოთ აღნიშნულიდან გამომდინარე,

ვინაიდან,

საბჭოთა რუსეთის მიერ ბრესტ-ლიტოვსკის  ზავის შესახებ ხელშეკრულება ანულირებული იქნა 1918 წლის 13 ნოემბერს, მათ შორის, საბჭოთა რუსეთის მიერ ბრესტ-ლიტოვსკის ზავის დადების მომენტში, 1918 წლის  3 მარტს, რუსეთის შემადგენლობაში შემავალი ბათუმის, ყარსის და არდაგანის ოლქების ოსმალეთზე გადაცემის შესახებ მუხლები,

ვინაიდან,

ბრესტ-ლიტოვსკის  ზავის შესახებ ხელშეკრულების ანულირებულის  მომენტში, 1918 წლის 13 ნოემბერს,საქართველო უკვე რუსეთისგან დამოუკიდებელი სახელმწიფო იყო,

ვინაიდან,

1918 წლის 28 მაისის ფოთის ხელშეკრულებით საქართველოს დემოკრატიულმა რესპუბლიკამ აღიარა გერმანიის პროტექტორატი (დაცვა), გერმანიის, რომელიც იყო ოსმალეთის მოკავშირე (!),

ვინაიდან,

1918 წლის 4 ივნისის  ბათუმის  ხელშეკრულებით ოსმალეთსა და საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას შორის, ხელშეკრულების პირობების განხილვის გარეშე, გერმანიის ფაქტიური ხელმძღვანელობის ქვეშ, რომელიც საქართველოს ე.წ. ”პროტექტორი” (დამცველი) იყო 1918 წლის 28 მაისის ფოთის ხელშეკრულებით, საქართველოს დემოკრატიულმა რესპუბლიკამ  გერმანიის მოკავშირე (!) ოსმალეთს გადასცა ბათუმის და ყარსის ოლქები, არდაგანის ოლქი, ახალქალაქის და ახალციხის ოლქები,

ვინაიდან,

გერმანია, საკუთარი ინტერესებიდან გამომდინარე, მოქმედებდა რუსეთის მაქსიმალური დასუსტების და  საქართველოს ტერიტორიების ოკუპაციის  მიზნებიდან გამომდინარე (1918 წლის 28 მაისის ფოთის ხელშეკრულებით საქართველოს დემოკრატიულმა რესპუბლიკამ აღიარა გერმანული საექსპედიციო ძალებით საქართველოს სტრატეგიული წერტილების ოკუპაციის უფლება),

ვინაიდან,

გერმანია მოქმედებდა თავისი მოკავშირის ოსმალეთის ინტერესებისთვის, რისთვისაც 1918 წლის 4 ივნისს  ბათუმის  ხელშეკრულებით  ოსმალეთსა და საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას შორის, ხელშეკრულების პირობების განხილვის გარეშე, გერმანიის ფაქტიური ხელმძღვანელობის ქვეშ, რომელიც საქართველოს ე.წ. ”პროტექტორი” (დამცველი) იყო 1918 წლის 28 მაისის ფოთის ხელშეკრულებით, საქართველოს დემოკრატიულმა რესპუბლიკამ  გერმანის მოკავშირე (!) ოსმალეთს გადასცა ბათუმის და ყარსის ოლქები, არდაგანის ოლქი, ახალქალაქის და ახალციხის ოლქები,


იმის მხედველობაში მიღებით, რომ

საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელისუფლებამ 1918 წლის 28 მაისს, 1918 წლის 26 მაისს საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის გამოცხადებიდან 2 დღის შემდეგ, ვერ მოიფიქრა იმაზე უკეთესი, რომ საქართველოს პროტექტორად (დამცველად) მოეწვია გერმანია, გერმანია, რომელიც იყო ოსმალეთის მოკავშირე, გერმანია, რომელმაც თავის მოკავშირე ოსმალეთთან ერთად 1918 წლის 3 მარტის ბრესტ-ლიტოვსკის ხელშეკრულებით რუსეთის სახელმწიფოს და შესაბამისად, იმ მომენტში რუსეთის სახელმწიფოში მცხოვრებ ქართველ ხალხს წაართვა ბათუმის, ყარსის და არდაგანის ოლქები, და გადასცა ოსმალეთს, საქართველოს ისტორიულ მტერს, ოსმალეთს, რომელსაც ბათუმის, ყარსის და არდაგანის ოლქების გარდა, ჰქონდა ისტორიული პრეტენზიები დაეპყრო საქართველოს მთელი ტერიტორია, მთელი ამიერკავკასია, მთელი კავკასია,

ამიტომ,

ვაკეთებთ დასკვნას, რომ,

გერმანიამ შეასრულა გადამწყვეტი როლი ისტორიული საქართველოს ბათუმის და ყარსის ოლქების, არდაგანის ოლქის, ახალქალაქის და ახალციხის ოლქების გადაცემაში ოსმალეთზე 1918 წელს. 


კახაბერ როდინაძე
ადვოკატი
ბათუმი, აჭარა
23.06.2017

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები

საიტის წევრს ნიკით:  გ.დ. ვულოცავთ დაბადების დღეს