ნაწარმოებები


ვულოცავთ!!! მუხრანის პრემიის გამარჯვებულებს, საიტის წევრებს ირაკლი ასლანიკაშვილს და თეა თაბაგარს. დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში     * * *     ურაკპარაკის დასახმარებლად!!!     * * *     გთხოვთ შეიხედოთ ფორუმზე: #ურაკპარაკის ფორუმი >> ლიტერატურული საიტის შესახებ >> ურაკპარაკის დასახმარებლად -> http://urakparaki.com/?m=13&Forum=1&Theme=1502#Last

ავტორი: ადვოკატი კახაბერ როდინაძე
ჟანრი: კრიტიკა-პუბლიცისტიკა
8 ივლისი, 2017


რამდენი ქართველი დაიღუპა მე-2 მსოფლიო ომში? ტყუილია დასავლეთის მიერ დაფინანსებული, ძირითადად ქართულად გვარ-გადაკეთებული ებრაელებისა და სომხებისგან შემდგარი, ე.წ. ”არა-სამთავრობო ორგანიზაციების”, ანუ ”უცხო ქვეყნის აგენტების”, მიერ გავრცელებული დეზინფორმაცია, რომ თითქოს მე-2 მსოფლიო ომში დაიღუპა 350 000 – 400 000 ქართველი, განსაკუთრებული აღნიშვნის ღირსია, რომ დასავლეთის მიერ დაფინანსებული ე.წ. ”არა-სამთავრობო ორგანიზაციების”, ანუ ”უცხო ქვეყნის აგენტების”, მიერ გავრცელებული ტყუილის ფაქტი მტკიცდება იმ წყაროზევე მითითებით, რომლის ვითომდა საფუძველზე ეს დასავლეთის მიერ დაფინანსებული ე.წ. ”არა-სამთავრობო ორგანიზაციები”, ანუ ”უცხო ქვეყნის აგენტები”, აცხადებენ, რომ თითქოს მე-2 მსოფლიო ომში დაიღუპა 350 000 – 400 000 ქართველი

რამდენი ქართველი დაიღუპა მე-2 მსოფლიო ომში? ტყუილია დასავლეთის მიერ დაფინანსებული,  ძირითადად ქართულად გვარ-გადაკეთებული ებრაელებისა და სომხებისგან შემდგარი, ე.წ. ”არა-სამთავრობო ორგანიზაციების”,  ანუ ”უცხო ქვეყნის აგენტების”, მიერ  გავრცელებული დეზინფორმაცია, რომ თითქოს მე-2 მსოფლიო ომში დაიღუპა 350 000 – 400 000 ქართველი, განსაკუთრებული აღნიშვნის ღირსია, რომ დასავლეთის მიერ დაფინანსებული ე.წ. ”არა-სამთავრობო ორგანიზაციების”,  ანუ ”უცხო ქვეყნის აგენტების”, მიერ გავრცელებული ტყუილის ფაქტი მტკიცდება  იმ წყაროზევე მითითებით, რომლის ვითომდა საფუძველზე ეს დასავლეთის მიერ დაფინანსებული ე.წ. ”არა-სამთავრობო ორგანიზაციები”,  ანუ ”უცხო ქვეყნის აგენტები”, აცხადებენ, რომ თითქოს  მე-2 მსოფლიო ომში  დაიღუპა 350 000 – 400 000 ქართველი


დასავლეთის მიერ დაფინანსებული, ძირითადად ქართულად გვარ-გადაკეთებული ებრაელებისა და სომხებისგან შემდგარი, ე.წ. ”არა-სამთავრობო ორგანიზაციები”,  ანუ ”უცხო ქვეყნის აგენტები”, აცხადებენ, რომ მე-2 მსოფლიო ომში საქართველოდან გაიწვიეს 700 000 ადამიანი, შემდეგ სასაცილოდ უაზროდ სტყუიან, რომ რომ მე-2 მსოფლიო ომში საქართველოდან გაწვეული  700 000 ”საქართველოს წარმომადგენელიდან” დაიღუპა 350 000 – 400 000 ქართველი, სტილს დააკვირდით, საქართველოდან გაიწვიეს 700 000 ”საქართველოს წარმომადგენელი”, ანუ როგორც ქართველები, ისე არა-ქართველები, ამ  700 000 ”საქართველოს წარმომადგენელიდან” დაიღუპა 350 000 – 400 000 ”ქართველი”, ანუ მე-2 მსოფლიო ომში საქართველოდან გაწვეული 700 000 ”საქართველოს წარმომადგენელიდან”  დაიღუპნენ  თურმე მარტო ქართველები (!),ანუ, გამოდის, რომ  მე-2 მსოფლიო ომში საქართველოდან გაწვეული 700 000 ”საქართველოს წარმომადგენელიდან”  არც ერთი არა-ქართველი თურმე არ დაღუპულა (!), რაც, დასავლეთის მიერ დაფინანსებული, ძირითადად ქართულად გვარ-გადაკეთებული ებრაელებისა და სომხებისგან შემდგარი, ე.წ. ”არა-სამთავრობო ორგანიზაციების”,  ანუ ”უცხო ქვეყნის აგენტების” აზრით, თითქოს იმის მაჩვენებელია, რომ მე-2 მსოფლიო ომში სტალინის ”ბოროტი ნებით” ტარდება ქართველი ხალხის გენოციდის პოლიტიკა, და შედეგად ქართველი დაიღუპა არა-პროპორციულად ბევრი. მაინცდამაინც ქართველი.

საიდან გაჩნდა დასავლეთის მიერ დაფინანსებული, ძირითადად ქართულად გვარ-გადაკეთებული ებრაელებისა და სომხებისგან შემდგარი, ე.წ. ”არა-სამთავრობო ორგანიზაციების”,  ანუ ”უცხო ქვეყნის აგენტების”  მიერ დასახელებული ციფრი მე-2 მსოფლიო ომში საქართველოდან გაწვეული 700 000 ”საქართველოს წარმომადგენელიდან” 350 000 – 400 000 ”ქართველის”, ანუ ომში გაწვეული  ”საქართველოს წარმომადგენლების” 50 - 55  პროცენტის დანაკარგების შესახებ?


რუსი მკვლევარის მ. ფილიმოშინას მონაცემებით, მე-2 მსოფლიო ომში დაიღუპა 79 500 ქართველი.


ეს რას ნიშნავს?

საიდან ასეთი განსხვავება?

სად 350 000 – 400 000 დაღუპული ”ქართველი”, და სად 79 500 დაღუპული ”ქართველი”?

4,5 ჯერადი, 5-ჯერადი განსხავავება საიდან?

ვინ თქვა 350 000 ? ვინ თქვა 400 000 ?

მატყუარები მალე იტყვიან, საქართველოდან ომში გაიწვიეს 700 000 ”საქართველოს წარმომადგენელიო”, და ამ 700 000 ”საქართველოს წარმომადგენელიდან” დაიღუპა 1 მილიონი ”ქართველიო”.

ვინ თქვა პირველმა 350 000 ?

ვინ თქვა პირველმა 400 000 ?

რის საფუძველზე?



განვიხილოთ ეს საკითხი დაწვრილებით,

პირველი,

როგორც სჩანს, დასავლეთის მიერ დაფინანსებული, ძირითადად ქართულად გვარ-გადაკეთებული ებრაელებისა და სომხებისგან შემდგარი, ე.წ. ”არა-სამთავრობო ორგანიზაციები”,  ანუ ”უცხო ქვეყნის აგენტები”, რომლებსაც სძულთ სიტყვა ”საბჭოთა” და ამიტომ არასოდეს არც ერთ შემთხვევაში ”პრინციპულად” არ ენდობიან საჭოთა პერიოდში გამოცემულ არ ერთ წიგნს, ამ კონკრეტულ შემთხვევაში, სიხარულით არღვევენ თავიანთ ”პრინციპებს” და  სარგებლობენ ინფორმაციით ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიიდან,  საქართველოს სსრ ტომიდან,  გვ 99., 1981 წ., რომელშიც აღნიშნულია:

"მთლიანად დიდ სამამულო ომში მონაწილეობა მიიღო საქართვ. 700 000 მეტმა წარმომადგენელმა. ე.ი. რესპ. მთელი მოსახლეობის მეხუთედმა. აქედან თითქმის ნახევარი გმირულად დაეცა ბრძოლებში".


ანუ, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის,  საქართველოს სსრ ტომიდან,  გვ 99., 1981 წ., მიხედვით, მე-2 მსოფლიო ომში საქართველოს 3,5 მილიონიანი მოსახლეობიდან ჯარში გაწვეული იქნა მოსახლეობის მეხუთედი, ანუ  700 000 ”საქართველოს წარმომადგენელი”, ანუ როგორც ქართველი, ისე არა-ქართველი, და ამ 700 000 ”საქართველოს წარმომადგენელიდან” გმირულად დაეცა ბრძოლებში ”თითქმის ნახევარი”, ანუ 350 000-ზე ნაკლები ”საქართველოს წარმომადგენელი”, ანუ როგორც ქართველი, ისე არა-ქართველი, მაგრამ არა 350 000 ”საქართველოს წარმომადგენელი”, და არა 400 000 ”საქართველოს წარმომადგენელი”,  და მით უმეტესს, არა მაინცდამაინც 350 000 ”ქართველი”, და არა, მით უმეტესს, 400 000 მაინცდამაინც ”ქართველი”.

ვიმეორებთ, ”გმირულად დაეცა ბრძოლებში” 350 000-ზე ნაკლები ”საქართველოს წარმომადგენელი”, და ამ 350 000-ზე ნაკლები ”საქართველოს წარმომადგენელის” მხოლოდ ნაწილი იყო ”ქართველი”.

თუ ვივარაუდებთ, რომ დაღუპულების 2/3 იყო ქართველი, და 1/3 არა-ქართველი, მაშინ 350 000-ზე ნაკლები ”საქართველოს წარმომადგენელიდან” ქართველი უნდა ყოფილიყო 233 333-ზე ნაკლები, ვიმეორებთ, არა 233 333, არამედ 233 333-ზე ნაკლები.


მეორე,

ჩვენი აზრით, არ შეესაბამება სინამდვილეს ქართულ საბჭოთა ენციკლოპედიაში,  საქართველოს სსრ ტომიდან,  გვ 99., 1981 წ.,  აღნიშნული ცნობა იმის შესახებ, რომ მე-2 მსოფლიო ომში საქართველოს 3,5 მილიონიანი მოსახლეობიდან ჯარში გაწვეული იქნა მოსახლეობის მეხუთედი, ანუ  700 000 ”საქართველოს წარმომადგენელი”, ანუ როგორც ქართველი, ისე არა-ქართველი, და ამ 700 000 ”საქართველოს წარმომადგენელიდან” გმირულად დაეცა ბრძოლებში ”თითქმის ნახევარი”, ანუ 350 000-ზე ნაკლები ”საქართველოს წარმომადგენელი”, ანუ როგორც ქართველი, ისე არა-ქართველი.

ჩვენი აზრით, ქართულ საბჭოთა ენციკლოპედიაში,  საქართველოს სსრ ტომიდან,  გვ 99., 1981 წ.,  აღნიშნული ცნობა მე-2 მსოფლიო ომში საქართველოს დანაკარგების შესახებ არის შეგნებულიად გაყალბებული, კერძოდ, გაზრდილი. გვაქვს საფუძვლიაბი ვარაუდი, რომ 1981 წელს გამოცემული ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის ავტორების მიერ მე-2 მსოფლიო ომში საქართველოს დანაკარგების შესახებ  ინფორმაცია შეგნებულიად გაყალბდა უშუალოდ ედუარდ შევარდნაძის მითითების საფუძველზე, რომელიც სწორედ ამ პერიოდში, 1981 წელს, იყო საქართველოს ხელმძღვანელი, და კარიერისტული მოსაზრებების გამო, პირადი გამორჩენის მიზნით, ცდილობდა წარმოედგინა საქართველოს ”განსაკუთრებული” როლი და მსხვერპლი ფაშიზმის წინააღმდეგ ბრძოლაში, და შესაბამისად, ამის საფუძველზე, პირადად მას მიიეღო ”განსაკუთრებული” პრივილეგიები, როგორც მე-2 მსოფლიო ომში ფაშიზმის წინააღმდეგ ბრძოლაში ”განსაკუთრებული” მსხვერპლის გამღები რესპუბლიკის ხელმძღვანელს.


მესამე,

წიგნში ”საქართველოს ისტორია უძველესი დროიდან 2009 წლამდე” (დავით მუსხელიშვილი, მიხეილ სამსონაძე, ალექსანდრე დაუშვილი, ქ. თბილისი, გამომცემლობა ”გუმბათი”, 2012 წელი, ISBN 978-9941-0-4195-2), 496-ე გვერდზე, აღნიშნულია:

”საქართველომ დიდი მსხვერპლი გაიღო საერთო გამარჯვებაში. ბოლო დადგენილი მონაცემებით მსოფლიო ომის ფრონტებზე დაიღუპა და უგზო-უკვლოდ დაიკარგა 163 311 კაცი, გაწვეულთა საერთო რაოდენობის 23,3 პროცენტი, მათ შორის ქართველი იყო 117 031 კაცი 66 პროცენტი”.

ანუ, თუ ამ მონაცემებს გავაანალიზებთ, მივდივართ დასკვნამდე, რომ:

1) თუ მე-2 მსოფლიო ომის ფრონტებზე საქართველოდან ჯარში გაწვეული ადამიანებიდან  დაიღუპა და უგზო-უკვლოდ დაიკარგა 163 311 ადამიანი, ანუ გაწვეულების 23,3 პროცენტი, მაშინ გამოდის, რომ  გაწვეული ყოფილა 700 099  ადამიანი;

2) ზემოთ აღნიშნულის გათვალისწინებით, თუ მე-2 მსოფლიო ომის ფრონტებზე საქართველოდან ჯარში გაწვეული 700 099  ადამიანიდან  დაიღუპა და უგზო-უკვლოდ დაიკარგა 163 311 ადამიანი, და მათ შორის ქართველი იყო 117 031 კაცი, მაშინ გამოდის, რომ მე-2 მსოფლიო ომის ფრონტებზე დაღუპული და და უგზო-უკვლოდ დაკარგული 117 031 ქართველის პროცენტული წილი  საქართველოდან ჯარში გაწვეულ 700 099  ადამიანთან მიმართებაში იყო 16,71 პროცენტი;


მეოთხე,

მიგვაჩნია, რომ ქართულ საბჭოთა ენციკლოპედიაში,  საქართველოს სსრ ტომიდან,  გვ 99., 1981 წ.,  აღნიშნული ორივე ციფრი, როგორც ომში გაწვეულთა რიცხვი 700 000 ”საქართველოს წარმომადგენელი”, ისე დაღუპულთა რიცხვი 350 000 -ზე ნაკლები ”საქართველოს წარმომადგენელი”, ანუ როგორც ქართველი, ისე არა-ქართველი, არის გაზვიადებული, რაც აგრეთვე დასტურდება შემდეგი მარტივი არითმეტიკული გამოთვლებით:

ცნობილია, რომ მე-2 მსოფლიო ომში გაწვეული იქნა მოსახლეობის დაახლოებით 17% (+-1%). საქართველოს მოსახლეობა 1939 წლის 17 იანვრის აღწერით შეადგენდა 3.5 მილიონს. ამ ციფრის 17% არის დაახლოებით 600 000. ე.ი. ომში გაწვეული უნდა ყოფილიყო  600 000 ”საქართველოს წარმომადგენელი”, და არა მოსახლეობის მეხუთედი, ანუ 20 პროცენტი, ანუ 700 000 ”საქართველოს წარმომადგენელი”, როგორც ეს ქართულ საბჭოთა ენციკლოპედიაში,  საქართველოს სსრ ტომიდან,  გვ 99., 1981 წ., არის აღნიშნული.

რაც შეეხება ქართულ საბჭოთა ენციკლოპედიაში,  საქართველოს სსრ ტომიდან,  გვ 99., 1981 წ., აღნიშნულ დანაკარგებს, თუ გაწვეული იყო 700 000 ”საქართველოს წარმომადგენელი”, მაშინ დანაკარგები ყოფილა 350 000-ზე ნაკლები ”საქართველოს წარმომადგენელი”, ანუ თითქმის 50 პროცენტი? და თუ გაწვეული იყო 600 000 ”საქართველოს წარმომადგენელი”, მაშინ დანაკარგები ყოფილა 300 000-ზე ნაკლები ”საქართველოს წარმომადგენელი”, ანუ ასევე თითქმის 50 პროცენტი?

ე.ი. დაიღუპა ყოველი მეორე? მაგრამ ეს შეუძლებელია.

სპეციალური აღნიშვნის ღირსია,  რომ ქართული ეროვნული დივიზიები (ისევე, როგორც ყველა სხვა ეროვნული სამხედრო შენაერთები) დაშლილი იქნა 1941 წელს ქერჩის ოპერაციების შემდეგ როგორც დაბალი ბრძოლისუნარიანი ნაწილები და მათი პირადი შემადგენლობა შეუერთეს სხვა სამხედრო ქვედანაყოფებს.

ამიტომ ქერჩის შემდეგ ქართველების დიდ დანაკარგებს ადგილი აღარ ჰქონია.


ყოველივე ზემოთ აღნიშნულის საფუძველზე,

ვინაიდან,

მ. ფილიმოშინას მონაცემები მე-2 მსოფლიო ომში 79 500 ქართველის დაღუპვის შესახებ უფრო სანდოა, ვიდრე ქართულ საბჭოთა ენციკლოპედიაში,  საქართველოს სსრ ტომიდან,  გვ 99., 1981 წ.,  აღნიშნული ინფორმაცია იმის შესახებ, რომ მე-2 მსოფლიო ომში საქართველოდან გაწვეული იყო 700 000 ”საქართველოს წარმომადგენელი”, რომელთაგან დაიღუპა 350 000-ზე ნაკლები ”საქართველოს წარმომადგენელი”,


იმის მხედველობაში მიღებით, რომ

რომც ვენდოთ ქართულ საბჭოთა ენციკლოპედიაში,  საქართველოს სსრ ტომიდან, გვ 99., 1981 წ., მითითებულ ციფრებს იმის შესახებ, რომ მე-2 მსოფლიო ომში საქართველოდან გაწვეული  700 000 ”საქართველოს წარმომადგენელიდან” დაიღუპა 350 000-ზე ნაკლები ”საქართველოს წარმომადგენელი”,  ეს 350 000-ზე ნაკლები დაღუპული ”საქართველოს წარმომადგენელი” არ ყოფილა ყველა ქართველი, 350 000-ზე ნაკლები დაღუპულის მხოლოდ ნაწილი იყო ქართველი,

თუ ვივარაუდებთ, რომ დაღუპულების 2/3 იყო ქართველი, და 1/3 არა-ქართველი, მაშინ 350 000-ზე ნაკლები ”საქართველოს წარმომადგენელიდან” ქართველი უნდა ყოფილიყო 233 333-ზე ნაკლები, ვიმეორებთ, არა 233 333, არამედ 233 333-ზე ნაკლები,


იმის მხედველობაში მიღებით, რომ

წიგნში ”საქართველოს ისტორია უძველესი დროიდან 2009 წლამდე” (დავით მუსხელიშვილი, მიხეილ სამსონაძე, ალექსანდრე დაუშვილი, ქ. თბილისი, გამომცემლობა ”გუმბათი”, 2012 წელი, ISBN 978-9941-0-4195-2), 496-ე გვერდზე, აღნიშნულია:

”საქართველომ დიდი მსხვერპლი გაიღო საერთო გამარჯვებაში. ბოლო დადგენილი მონაცემებით მსოფლიო ომის ფრონტებზე დაიღუპა და უგზო-უკვლოდ დაიკარგა 163 311 კაცი, გაწვეულთა საერთო რაოდენობის 23,3 პროცენტი, მათ შორის ქართველი იყო 117 031 კაცი 66 პროცენტი”.

აგრეთვე ჩვენი მარტივი არითმეტიკული გამოთვლების საფუძველზე,

ვაკეთებთ დასკვას, რომ,

1) ინფორმაცია მე-2 მსოფლიო ომში 350 000 – 400 000 ქართველის დაღუპვის შესახებ არის ტყუილი;
2) ტყუილი მე-2 მსოფლიო ომში 350 000 – 400 000 ქართველის დაღუპვის შესახებ მოგონილია დასავლეთის მიერ დაფინანსებული, ძირითადად ქართულად გვარ-გადაკეთებული ებრაელებისა და სომხებისგან შემდგარი, ე.წ. ”არა-სამთავრობო ორგანიზაციების”,  ანუ ”უცხო ქვეყნის აგენტების”, მიერ, იმ მიზნით, რომ მოახდინონ საქართველოს წარსულის დისკრედიტაცია, რომ თითქოსდა მე-2 მსოფლიო ომში სტალინის ”ბოროტი ნებით” ტარდება ქართველი ხალხის გენოციდის პოლიტიკა, და შედეგად ქართველი დაიღუპა არა-პროპორციულად ბევრი. მაინცდამაინც ქართველი
(კიდევ ერთხელ ვიმეორებთ, რომც ვენდოთ ქართულ საბჭოთა ენციკლოპედიაში,  საქართველოს სსრ ტომიდან, გვ 99., 1981 წ., აღნიშნულ ციფრებს იმის შესახებ, რომ მე-2 მსოფლიო ომში საქართველოდან გაწვეული  700 000 ”საქართველოს წარმომადგენელიდან” დაიღუპა 350 000-ზე ნაკლები ”საქართველოს წარმომადგენელი”,  ეს 350 000-ზე ნაკლები დაღუპული ”საქართველოს წარმომადგენელი” არ არის ყველა ქართველი, 350 000-ზე ნაკლები დაღუპული  ”საქართველოს წარმომადგენლების”  მხოლოდ ნაწილია ქართველი, თუ ვივარაუდებთ, რომ დაღუპულების 2/3 იყო ქართველი, და 1/3 არა-ქართველი, მაშინ 350 000-ზე ნაკლები ”საქართველოს წარმომადგენელიდან” ქართველი უნდა ყოფილიყო 233 333-ზე ნაკლები, ვიმეორებთ, არა 233 333, არამედ 233 333-ზე ნაკლები, შესაბამისად, ტყუილია, რომ  მე-2 მსოფლიო ომში დაიღუპა 350 000 ”ქართველი”,  და მით უმეტესს, 400 000  ”ქართველი”);
3) მ. ფილიმოშინას მონაცემებით, მე-2 მსოფლიო ომში ”დაიღუპა” 79 500 ქართველი;
4) წიგნის”საქართველოს ისტორია უძველესი დროიდან 2009 წლამდე” (დავით მუსხელიშვილი, მიხეილ სამსონაძე, ალექსანდრე დაუშვილი, ქ. თბილისი, გამომცემლობა ”გუმბათი”, 2012 წელი, ISBN 978-9941-0-4195-2) მონაცემებით, მე-2 მსოფლიო ომის ფრონტებზე საქართველოდან ჯარში გაწვეული 700 099  ადამიანიდან  დაიღუპა და უგზო-უკვლოდ დაიკარგა 163 311 ადამიანი,  მათ შორის ქართველი იყო 117 031 კაცი;
5) წიგნის”საქართველოს ისტორია უძველესი დროიდან 2009 წლამდე” (დავით მუსხელიშვილი, მიხეილ სამსონაძე, ალექსანდრე დაუშვილი, ქ. თბილისი, გამომცემლობა ”გუმბათი”, 2012 წელი, ISBN 978-9941-0-4195-2) მონაცემებით, მე-2 მსოფლიო ომის ფრონტებზე დაღუპული და და უგზო-უკვლოდ დაკარგული 117 031 ქართველის პროცენტული წილი  საქართველოდან ჯარში გაწვეულ 700 099  ადამიანთან მიმართებაში იყო 16,71 პროცენტი, და არა 50 პროცენტი, როგორც აცხადებენ დასავლეთის მიერ დაფინანსებული, ძირითადად ქართულად გვარ-გადაკეთებული ებრაელებისა და სომხებისგან შემდგარი, ე.წ. ”არა-სამთავრობო ორგანიზაციები”,  ანუ ”უცხო ქვეყნის აგენტები”.


კახაბერ როდინაძე
ადვოკატი
ბათუმი, აჭარა
8.07.2017


კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები