ნაწარმოებები


რიგით მეოთხე სასკოლო ოლიმპიადა მხატვრულ წერაში. ნებისმიერი საფეხურის მოსწავლეთათვის     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
4 ოქტომბერი, 2017


Анна Ахматова- Реквием გაგრძელება

ანა ახმატოვა - რეკვიემი

მიძღვნა

მთაც ქედს იდრეკს წინ ამ დიდი ურვის,
დიდ მდინარის  მდინარებაც შეწყდა,
თუმც მტკიცეა ციხის საკლიტურნი,
მათ მიღმაა მძაფრი შმორის სუნი
და მტანჯველი  სასიკვდილო სევდა.

ვიღაცისთვის  მწუხრი განაზდება -
ვიღაცისთვის ქრის საამო ბრიზი,
ვერ აღვიქვამთ დარის განსხვავებას,
ღრჭიალის ხმა გვესმის გასაღებთა
და ხმაური ჯარისკაცთა ბიჯის.

ავდგებოდით, თითქოს გვქონდა ჟამნი,
გავყვებოდით უკაცრიელ ქუჩებს,
რიგში იდგა ცოცხალმკვდართა ჯარი,
ჩანდა ნევა გახვეული ჯანღში
და ვუსმენდით შორს მომღერალ ნუგეშს.

განაჩენი... ცრემლთა დენა მყისვე,
გარიყვა და გამოყოფა ცალკე,
გეგონება გული ამოძირკვეს,
ან სხეული წააქციეს პირქვე,
მაინც მიდის, მარტო მიბარბაცებს...

დაქალები სად მყავს უნებური
სატანური ორი წლისა ყველა?
რას ხედავენ იქ, ციმბირულ ბუქში?
რას ლანდავენ ანდა მთვარის შუქში?
განშორების სალმის მინდა შეთვლა.

მარტი, 1940


(გაგრძელება იქნება)



Анна Ахматова- Реквием

Посвящение

Перед этим горем гнутся горы,
Не течет великая река,
Но крепки тюремные затворы,
А за ними "каторжные норы"
И смертельная тоска.

Для кого-то веет ветер свежий,
Для кого-то нежится закат -
Мы не знаем, мы повсюду те же,
Слышим лишь ключей постылый скрежет
Да шаги тяжелые солдат.

Подымались как к обедне ранней,
По столице одичалой шли,
Там встречались, мертвых бездыханней,
Солнце ниже и Нева туманней,
А надежда все поет вдали.

Приговор... И сразу слезы хлынут,
Ото всех уже отделена,
Словно с болью жизнь из сердца вынут,
Словно грубо навзничь опрокинут,
Но идет... Шатается... Одна...

Где теперь невольные подруги
Двух моих осатанелых лет?
Что им чудится в сибирской вьюге,
Что мерещится им в лунном круге?
Им я шлю прощальный свой привет.

Март, 1940

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები