იანვრის სუსხი,
თოვლჭყაპში ლანდი იძირება,
ხმელი ხე კრთის...

წყალი ჩაუდგეთ,
სახლს საკვამური გაეჩაროს,
კანკალი შეწყდეს...

ქარის ბარბაცით,
ფეხსაცმელს დაფერთხ,
დაორქთლილ მინას ხელი დატალავს...

დღენასესხები დილა მოვა,
შარფს შინ დატოვებ,
ქურთუკს საყელოს დაუგრძელებ...

მხრებს აიწურავ,
ღეროეკლიან საგულეს,
მზის სხივს ანახებ...

ჯიბეს ამოყრი,
პეპლებიან ფურცლებს აიკრეფ,
გამოხუნებულს...

შუადღემ დაგშაშროს,
თვალი გირჩივით დაგიობდეს,
ღაწვალისფერი...

მთვარე მოცურდეს,
ზღვამ მედუზები გამოყაროს,
მადისაღმძვრელი...

ფოთლგულყვითელა,
ლავიწზე სიო ჩამოგიჯდეს,
ბუდე შეიკრას...

ღამე ჩამოწვეს,
რუხგადაკრული,
ბროწეულს ხლეჩდე...

ქუდი წაიძრო,
ნიავქარს შუბლი შეუშვირო,
ღრმად მოისუნთქო...

გზა ჩაიკეტოს,
კვალი დაკარგო,
მარხილით ნისლებს გაჰყვე...