ნაწარმოებები



ავტორი: გილო
ჟანრი: პოეზია
10 ნოემბერი, 2017


ჰმ

დაიფიცე ბიბლიაზე რომ არ ხარ ვერაგი,
შენ რომელმან განიზრახე შთანთქა საზვერე,
ამ სოფელსა და იმ სოფელს შორის.
თითების ყდასთან შეხება წარმოშობს ბიოდენებს,
განიხვნება ზეცა და მოგეცემა დასტური
რა ფორმით შთანთქა სიცოცხლე კაცთა,
კრავთა, მხეცთა და ცოდვათა.
მკვდარ ენაზე აღზევებული წიგნი ჭეშმარიტებისა
შენს მიერ გაცვეთილია შინაგანად ხელის ფათურით.
ბრიყვი აქ არავინ არის.
ყველა მკვდარი ენა უკვდავია.
უფლება არსებობის ქადაგებებიდან არ ისწავლება.
ვლინდება ჩვენში პრეადამიანური აღზევება
და ჩურჩული თავისუფლებაზე ლაჩრული თვალთმაქცობაა.
არავის სახელითა არ ხდება აწ და მარადის ეს ყველაფერი
უკუნითი უკუნისამდე.
უკუნი არს უკუნი და ,,მართალნი'' სახეებს იბრეცენ
კბილთა ღრჭენით.
ჩემს ლექსებზე ისე იღრიჯებით როგორც განსხვავებულ
ადამიანთა არსებობაზე.
მზად ხართ განრისხდეთ, მზად ხართ იხუვლოთ,
მზად ხართ იცინოთ და ,,გაიმარჯვოთ.''
არა და ყველაფერი სხვაგვარად არის.
ჩემი ლექსები შეცოდებას არ ითხოვენ.
მათი არსებობა უნდა აღიაროთ.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები