ნაწარმოებები


ნინო ნეკერიშვილისა და ანა ლაშხელი ონიანის სახელობის ლიტერატურული კონკურსი V-XII კლასის მოსწავლეთათვის     * * *     დაწვრილებით ფორუმზე, კონკურსების თემაში     * * *     ლიტერატურული კონკურსი „ლილე 2018“     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში და ფორუმზე, კონკურსების თემაში

ავტორი: თორნიკე ხურციძე
ჟანრი: თარგმანი
13 დეკემბერი, 2017


ალი აჰმად საყიდ ისბირ (ადონისი)

მოგზაურის ენა

გუშინ ქვის სამტეხლოს ქვეშ,
მტვრის ქვეშ ვიმოგზაურე,
და ჩვენი ექო მომესმა,
საზღვრების ჩამოშლის ხმა გავიგონე,
დავბრუნდი,
რაც იქ ითქვა დამავიწყდა
გაოცებისგან,
ჩემი ნაბიჯები,
ჩემი ნაბიჯები? დიახ, თითქოს მათ ვხედავდი,
თავისუფლად მოძრაობდა არტერიებს
და ფილტვებს შორის,
წრეზე დაიკლაკნებოდა,
გაოგნებული მორჩილებდა თუ ბრუნდებოდა,
კუთხეებში ნაკეცებით კანზე,
უფსკრულში ვერ ჩაიხედავ
მე როგორც ვხედავდი,
და ამის შემდეგ დაბრუნდა.
ჩაივლის და თვალს ვერ შეავლებს
ჩემს ნაბიჯებს,
ჩვენს შორის სიშორის ენა,
რომლის სიტყვები ჩვენს გარდა არავინ იცის.


სხვები

გაიცნო სხვები,
ქვა მოისროლა მათკენ და მობრუნდა,
რიჟრაჟით ფეხმძიმე,
და წლებით, რომელნიც
გარბიან უბიწო ჩანასახებივით.
სახე მისი ქედმაღლურია,
უსაზღვროდ უცნაური,
თავს რომ ეხვევა და ანათებს,
სადაც არავის არ შეხვდება,
სადაც სხვები ვერ დაინახავენ
თუ როგორ ბრუნდება,
რიჟრაჟით ფეხმძიმე,
მის ახლო ცის ფურცლის ამომხევი.


ქარების მეფე

ერთი მხარეა ჩემი ხედვის,
არც განსხვავდება და არც ემთხვევა,
ჩემს სიმღერათა მხარეს.
აი, ვაგროვებ ყვავილებს და ხეებს ვაღვიძებ,
ცის გალერეას ვაფართოვებ,
მიყვარს,
ვცოცხლდები,
ჩავისახები ჩემივ სიტყვაში ,
აი, ვაგროვებ პეპლებს დილის ხელმძღვანელობით,
ხეხილს ვზრდი
და ღამეს ვათევ,
წვიმა კი ღრუბლებშია,
მის ზარებში და ზღვებში.
ვარსკვლავებისკენ მივემართები,
ღუზას ვუშვებ და მეტსახელს ვირქმევ -
ქარების მეფე.


დავიმორჩილე ჩემი დღეები

დავიმორჩილე ჩემი დღეები სიყვარულად,
რომ მაღლდება და ენარცხება ჩემი ნავის ქვეშ,
თვალებში კუბო ამოვითხარე.
მოჩვენებათა ბატონი ვარ,
სხეულით ვწყალობ,
გუშინ ენით დავაჯილდოვე,
წაგებულ ისტორიას მოვთქვამდი,
ტუჩების ბორძიკით,
შიშის ვიტირე, რომელმაც მწვანე ხე
დასწვა ჩემს ფილტვებში.
მოჩვენებათა ბატონი ვარ,
ვაღვიძებ იმათ, 
ჩემი სისხლით და ხორხით ვატარებ,
მზე გამოვიდა,
ქამანდი ვესროლე და ჩემი ქუდის ქარი.


لغة المسافر

أمسِ تحت المحاجر سافرتُ تحت الغُبارْ
فسمعتُ صدانا
وسمعتُ انهيارَ الحدودْ
ورجعت, وقيل نسيتُ هنالكَ
مِن دهشةٍ, خُطواتي
خطواتي؟ بلَى وَكأنّي أراها
حُرَّةً تَتنقَّل بين الشرايين بين الرّئاتِ
وتطوف الحنايا وتنقادُ
مذهولةً أو تحارْ
في ثنايا الخواصر في الجلْد
في هُوّةٍ لا تراها
وكأني أراها
.بعد هذا تعودْ
ستمرّ, ولن تلمحوا, خُطواتي
.بيننا لغةٌ للمسافة يجهل ألفاظها سوانا


الآخرون

عرف الآخرينْ
فرمى صخره فوقهم واسْتدارْ
حاملاً غُرّة النهارْ
.والسنينَ التي تُهرول عُذْريَةَ الجنين
وجههُ عالِقٌ بالحدود الغريبهْ
ينحني فوقها ويُضيءُ
حيث لا يلتقي بسواه يجيءُ
حيث لا يلمح الآخرين استدارْ
حاملاً غُرّة النهارْ
.ماحيًا صَفْحَة السماء القريبه


ملك الرياح

طَرَفٌ رايتي لا تُؤاخي ولا تتلاقى
.طَرَفٌ أغنياتي
ها أنا أحشد الزهور وأستنفر الشجَرْ
وأمدُّ السماء رواقا
وأحب وأحيا وأُولَدُ في كلِماتي
ها أنا أجمع الفَراشات تحت لواء الصباح
وأربّي الثمارْ
وأبيتُ أنا والمطَرْ
في الغيوم وأجراسِها, في البحارْ
ها أنا أُشرع النجومَ وأُرْسي
وأُنصّبُ نفسي
.مَلِكًا للرياحِ


أسلمت أيامي

أسلمْتُ أيامي لهاويةٍ
تعلو وتهبط تحت مركبتي
وحفرتُ في عينيّ مقبرتي
أنا سيّد الأشباح أمنحُها
جِنْسي وأمسِ منحتُها لغتي
وبكيتُ للتاريخ منهزمًا
مُتعثرًا يكبو على شفتي
وبكيت للرعب الذي احترقتْ
أشجارُه الخضراء في رئتي
أنا سيّد الأشباح أوقظها
وأسوقها بدمي وحنجرتي
الشّمس قُبّرةٌ رميتُ لها
.أُنشوطتي والريح قبّعتي


(علي أحمد سعيد إسبر (أدونيس

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები