ნაწარმოებები


გამოიწვიე პოზიტივისათვის     * * *     შეიხედეთ ლიტ-მოვლენაში     * * *     ურაკპარაკის მობილური ვერსია!!!     * * *     შეიხედეთ თემაში: ურაკპარაკის ფორუმი >> ლიტერატურული საიტის შესახებ >> ურაკპარაკის მობილური ვერსია - http://urakparaki.com/?m=13&Forum=1&Theme=1509

ავტორი: გიო ზედვაკელი
ჟანრი: პოეზია
7 იანვარი, 2018


მაგრამ, არ არის

წავიდნენ  ქალაქში,
აშენეს  ქალაქი:
იშრომეს ,
იშოვნეს ფული და ერთ  დღესაც ,
ის  სახლი,
რომელიც მიიღეს მამათგან
(მზით სავსე,წაბლისგან ნაშენი,ხალვათი)
მოშალეს
და მიწა ,სად ყანა ეთესათ,
მორაგვეს მაღალი ,საზარი  კედლებით.
და გამოამწყვდიეს  ეზოში ადესა,
კაკლები,
ბჟოლები,
ბიები,
ეკლები...
და  შუშაბანდები ჩაბარდა იმ ძველი
დღეების ზმანებას.
ო, როგორ მიყვარდა:
მონატრებული სტუმარი მასპინძლის,
გამვლელი,რომელიც ოჯახში მიჰყავდა;
როდესაც წიოდა ბუხარში იფანი,
როდესაც ღობეებს ეკეთათ ნალები,
როდესაც გრძელი ქვა,
წყაროსთან,
ფიქალი
ეგდო  და
იმ ქვაზე სხდებოდნენ ქალები.
და აჰა,მოვიდა ივნისი,
ზაფხული,
ის დროა,სიმინდს რომ ჭირდება  მორედი.
მაგრამ, არ არის  ყანები დახნული
და ისიც არ ვიცი,მე რისთვის მოვედი.














კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები