ნაწარმოებები


ახალი კონკურსი “ლილე-2020“     * * *     დაწვრილებით ფორუმზე: ურაკპარაკის ფორუმი >> კონკურსები >> ლილე-2020     * * *     http://urakparaki.com/?m=13&Theme=1519     * * *    

ავტორი: რობერტ მესხი
ჟანრი: თარგმანი
26 იანვარი, 2009


ცივი დრო /მარია მარკოვა/


იცვლება ქარი,
ვით დაცლილ მკერდში, სახლშიც ფრთებს იშლის.
ვიძინებ. გარეთ
თენდება, მაგრამ ძილს ნუ დამიშლი.

არც დრო, არც ვადა...
ერთდება ზოგი ურღვევი ძაფით.
ბოლო სიტყვა და
პირველი არის ტყვიაზე სწრაფი.

გზაჯვარედინზე
გაგიყვანს გზა და, მერე - შენ იცი...
მჭვირვალე წყალში
ჩაიბანს სული ავადმყოფ სიცილს.

ო, იქნებ თვალიც
ამევსოს ცრემლით, - სხვა რამით ვთბები...
ტიტების ალი.
რა ცივი დროა - ლითონის ყბებით.

რა სიკვდილს გვატანს?..
ვინ საით მიჰყავს?.. ვის საით გვახლის?..
შემოდგომა და
ცივწყარო მიხმობს... ბავშვობის სახლი...

ავდარში მხედავ -
ფეხშიშველს, ბრმადქმნილს... ლოცვებით პირზე...
მცივა და გვედრი,
ვშიშობ და გვედრი, - უფალო, მიხსენ!..




Мария Маркова

Холодное время

Меняется ветер,
и в доме гудит, как в полой груди.
Усну на рассвете.
Меня не буди. Меня не буди.

Есть много такого,
что связано вместе уже до конца.
Последнее слово
и первое слово быстрее свинца.

Дорога выводит
всегда на развилку, а дальше – решай.
В прозрачную воду
лицо опускает больная душа.

Так хочется плакать,
так хочется думать совсем не о том.
Горячие маки.
Холодное время с обугленным ртом.

Куда нас уносит,
куда нас уводит, куда мы умрём…
Я – в жёлтую осень,
я – в белую воду, я – в детский свой дом.

Я выйду на холод
босая, слепая, с молитвой своей.
Мой маленький голод,
мой страх неуёмный, меня – пожалей.



კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები