ნაწარმოებები



ავტორი: ხერგიანი ბექა
ჟანრი: თარგმანი
4 მარტი, 2018


იოსებ ბროდსკი - მე თქვენ მიყვარდით, სიყვარული კი


მე თქვენ მიყვარდით. სიყვარული კი
(იქნებ ტკივილი მხოლოდ) ტვინს ბურღავს.
ამ ყველაფრისგან არ დარჩა ბუნდღაც.
თავის მოკვლაც კი, თურმე, ნუ იტყვი -

ძნელი ყოფილა. შემდეგ კი, ვისკი:
რომელს გავენდო? შიში კი არა -
ფიქრი მაბნევდა. ჯანდაბა! მე კი,
რა უიმედოდ მიყვარდით მარად,

ღმერთმა ქნას, სხვამაც... - მაგრამ არ იზამს!
თუმც მაქნისია - სახავს სხვა მიზანს,

არ შექმნის ჩემს მსგავსს (იხ: პარმენიდე)
ცხელებას სისხლში, არც წყურვილს უჩენს,
"მკერდზე შეხების - ვშლი" (ნერწყვს რომ მოიდენს
პლომბებდამდნარი) შეეხოს ტუჩებს.



ИОСИФ БРОДСКИЙ «Я ВАС ЛЮБИЛ. ЛЮБОВЬ ЕЩЁ (ВОЗМОЖНО...»

Я вас любил. Любовь ещё (возможно,
что просто боль) сверлит мои мозги,
Всё разлетелось к чёрту, на куски.
Я застрелиться пробовал, но сложно

с оружием. И далее, виски:
в который вдарить? Портила не дрожь, но
задумчивость. Чёрт! всё не по-людски!
Я Вас любил так сильно, безнадежно,

как дай Вам бог другими - - - но не даст!
Он, будучи на многое горазд,

не сотворит - по Пармениду - дважды
сей жар в груди, ширококостный хруст,
чтоб пломбы в пасти плавились от жажды
коснуться - "бюст" зачеркиваю - уст!

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები