კომენტარები


ნინო ნეკერიშვილისა და ანა ლაშხელი ონიანის სახელობის ლიტერატურული კონკურსი V-XII კლასის მოსწავლეთათვის     * * *     დაწვრილებით ფორუმზე, კონკურსების თემაში     * * *     ლიტერატურული კონკურსი „ლილე 2018“     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში და ფორუმზე, კონკურსების თემაში
ჟანრი: იუმორისტული
მომეწონა.
მუხა. 2018-12-15 02:35:58

ოთარ ბატონო,  დიდხანს იცოცხლეთ , თქვენი კეთილი  და უღალატო გულით.  ცხოვრება გრძელდება ,  ცოცხალმა ადამიანმა უნდა გაუძლოს კარგსაც და ცუდსაც.

დაე, ხვალინდელი დღე უკეთესი იყოს , ვიდრე დღეს იყო.
მუხა. 2018-12-15 02:15:54

მადლობა ანა რომ წაიკითხეთ.. ხოო მართალი ხართ პირველი ნაწილი უფრო გრძნობაა და ამიტომ უკეთესი გამოვიდა მეორე ნაწილი ამ გრძობის შედეგად გააზრებულია და ალეგორიაა ამიტომ ცოტა შეუხედავია.. ჩემთვის მეორე ნაწილი უფრო ღირებულია, პირველად გამოვიყენე სინათლე როგორც უარყოფითი ეპითეტი.. მართლა მადლობა რომ წაიკითხეთ, ძალიან გამიხარდა გამოხმაურება  <3

არა უშავს. მოვა დრო ყველაფრის :)
გილო. 2018-12-14 21:42:37


ორჯერ წავიკითხე ეს მოთხრობა სხვადასხვა დღეს. პირველი შთაბეჭდილების გასამყარებლად და აზრის ზუსტად ჩამოსაყალიბებლად. ამ ავტორის მოთხრობებში ყოველთვის არის მისტიური ხაზი, რომელსაც რეალურ თხრობაში ისე შემოგაპარებს, ვერც კი მიხვდებით როდის "გადაგსვა თხრობის ჰეროინზე."  ფინალი მოულოდნელი იყო ჩემთვის, მაგრამ ერთადერთი და ყველაზე სწორი ფინალია რაც კი წამიკითხავს დღემდე. მთხრობელი პერსონაჟის მიერ გამოგონილი პერსონაჟი (ვაჟა), გამომგონებლის სურვილითვე "კვდება" მთხრობელის სიმხდალის შესანიღბად.  ეს კი მხოლოდ ფსიქიატრმა ამოიცნო. როგორ მოახერხა ეს ქეთინო ექიმმა? რა ტანჯავს სინამდვილში მთხრობელს?  ის რომ მესამე  და ყველაზე სწორი პასუხი, მხოლოდ ვაჟას აქვს და არა მას, თუ ის, რომ  შიში შემოეპარა - ვაჟას (გამოგონილი) ბედი არ გაეზიარებინა? ჩაითვლება კი  ვაჟკაცობად ჰეროინის საშოვნელად ფათერაკიანი გზის გავლა? რა იყო ავღანეთში მსახურობის პერიოდში ვაჟკაცობის განმსაზღვრელი კრიტერიუმი, რამდენ დუშმანს მოკლავდი თუ რამდენ ჰერიონს იშოვიდი? არის თუ არა იქედან სხვა ფსიქიკური გამოსავალი, გარდა  ფსიქიატრულში მკურნალობისა ან  ნარკომანის ჰალუცინაციებისა? არის თუ არა თვითაღიარება ის ქვაკუთხედი, რომელზეც ახალი ცხოვრება უნდა დააშენოს პერსონაჟმა?  მართლა იძლევა თუ არა შვებას წერა?  "გულის ქაღალდით მოხოცვა"  თუ "პოეზიით სულის მოხოცვა?" ფსიქიატრი თუ ფსიქოლოგი, პიკასოს სუნიანი ნახატები თუ აკვარელით შესრულებული?  "ერთი ჩასუნთქვისთვის" მონად ქცევა თუ ჰერონის მშოვნელის კვარცხლბეკზე დგომა?  სიმხდალის  გამო  გადაფიქრებული კვარცხლბეკი თუ ჭკვიანი კაცის იმიჯი რომელმაც უარი თქვა ნარკოტიკის შეძენაზე?  - აი რამდენი კითხვაა დასმული ერთდროულად. 
გადაჭარბების გარეშე, მოთხრობა იდეალურია.  5.
ნეფერტარი. 2018-12-14 21:33:35

სხვა არ ვიცი, მაგრამ წლები გადის ისე, რომ დიდწილად დანამდვილებით არ ვიცი ხოლმე რა გამაჩნია ან რა გამაჩნდა. მითუფრო არ ვიცი უმეტესობის მნიშვნელობის "ზომები":) არადა მიფიქრია ამაზე.
ჰო, კიდევ რა. სულის "გაქარვის" გადადება წინდაუხედავი ნაბიჯია.
წარმატებებს გისურვებთ!

ფინქ,
მშვენიერად დაიწყე და მერე ცოტა აურიე:) ან მე მომეჩვენა<3

"* * *", ავტორი: ცარიელი
ცარიელი,
ეს ლექსი სავსეა:)

"* * *", ავტორი: ცარიელი
+
მისანი. 2018-12-14 20:49:06

გულწრფელად მიკვირს ხოლმე, ისეთ ლექსებს არჩევენ, ბჭობენ და მთელი ემოციით გამოთქვამენ ხოლმე ვარაუდებს:)
<3

ხომ...)) ლექსი არ ვარგა...
მისანი. 2018-12-14 20:42:22

?
მისანი. 2018-12-14 20:41:46

და უფრო მეტ კომენტარს იმსახურებს, ვიდრე აქვს<3


კარგი ხედვაა, მაგრამ მე სახელი "ატიკუს" მაინც ჰარპერ ლის პერსონაჟს მახსენებს და სულაც არ მივაწერ ზებუნებრივ შესაძლობებს კატას. თუნდაც იმიტომ რომ ჩემი სიამის კატა, რომელიც ჩვენს ოჯახში 20 წელიწადი ცხოვრობდა, ყველა ოჯახის წევრის სახელს გამოთქვამდა საკმაოდ გასაგებად და წყალი თუ გაუთავდებოდა ფინჯანში, "ცხარ...ცხარ" შეგვახსენებდა  და ფინჯანს მიაკნავლებდა ხოლმე.  ბევრი სტუმარი ჩამიგდია შოკში რიცაცოს ლაპარაკით... :)  აი ძილით კი მხოლოდ დედაჩემთან  ეძინა. თუ  თავთან დაუმრგვალდებოდა ხოლმე, ზუსტად ვიცოდით რომ დედაჩემს მაღალი წნევა ჰქონდა, თუ ფეხებთან ესე იგი წნევა ნორმაში იყო... აქვთ კატებს ისეთი თვისებები, რომლებიც ადამიანს  შეშურდება. :)
ნეფერტარი. 2018-12-14 19:45:09

ალბათ იმიტომ რომ ატიკუსი ზებუნებრივ შეშძალებლობებს ფლობს:) საუბრობს აზროვნებს და ადამაინები-ქალი უყვარს.მსმენია ადამიანებს შეჰყვარებიათ ცხოველები,აქ არ გავქვს მთლად პლატონური სიყავრული შემტხვევა,(მერე ხომ ვეღარ დავუწვები გვერდით, თავს ვეღარ მივადებ, წელზე ვეღარ მოვიკალათებ, შიშველ ბარძაყებზე ცხვირს ვეღარ დავადებ.)არ გამოვრიცხავ რომ წინა ცხოვრებიდან , ადამიანდ ყოფნიდან  ლტოლვა გადმოყვა ატიკუსს. პირიქიტ , უფრო ნაკლებად. შეეგეუბა ჩვენი ატიკუსი, სხვა გზა არა აქვს და ალაბტ და დაეკლოდება უკეტეს მოსვლას ამ ქვეყნად.:) სახელიც ალბატ გარკვეულწილად ხსნის ანადაზის საწიროებას.
ჰარირამა. 2018-12-14 17:59:28

საინტერესო იყო.
დევი. 2018-12-14 16:59:10

საშვალება არა საშუალება

ბავარელი. 2018-12-14 16:35:33

მე გამიხარდა  ეს ტექსტი.
მადლობა.
დევი. 2018-12-14 16:15:16


ჩემი სუბიექტური აზრით, ორი ძალიან პატარა ნაკლი აქვს ამ მოთხრობას, შესანიშნავს და ძალიან კარგს.
1. კატის სახელი, 2. ლათინური ანდაზა.
ფინალში მითითებული "არც მოვკვდი არც გავძლიერდი" - ძალიან კარგია და თავის მიზანს მაინც აღწევს ლათინური ანდაზის გარეშეც, რაც დიდებულს გახდიდა.

ამიტომ მაქვს შეკითხვა რატომ ატიკუსი ?
ნეფერტარი. 2018-12-14 14:47:44

მუხა,
მადლობ,რომ წაიკითხეთ.
ჩემი იშვიათი სტუმარი გახდით:)
თუ განმიმარტავთ"ნაშრომიაში"რას გულისხმობთ, გამიხარდება.:)

გმადლობთ ნათთია უდიდესად.
ვერ დაგეთანხმებით რომ სიყვარული ჩვენი ქმედებისათვის არსებობს და  ჩვენ ვართ მისი გამომგონებლები, როცა გვსურს. არა ის კაცობრიობის ნაწილია, ის არის წარსულიც და მომავალიც, ჩვენში, ჩვენთან ერთად დაბადებული, რომელიც შემდგომ ვითარდება და განშტოვდება ჩვენში.

ნ ე ქ ტ ა რ ი.
ნექტარი. 2018-12-14 12:44:59

გმადლობთ დიდად ფინქ ფლოიდი.

ის რასაც ვამბობ , მასში ნამდვილად არ ვცდები.
ის რომ სიყვარული კაცობრიობის, მისი სიცოცხლის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც ქმედებათა შედეგიანობას განსაზღვრავს, განაპირობებს და არეგულირებს  როგორც ცუდი, ასევე კარგი მიმართულებით, თითქმის უდავოდ მიმაჩნია. რადგან ამ გრძნობით იმართება ყველაფერი, რასაც ვეხებით სასიკეთო მნიშვნელობით. ყოველმხრივი დადებითი თვალსაზრისით.
სწორედ მაგას ვამბობ, რომ სიყვარული წარმოიშობა შენში სუბიექტის ან ობიექტის მიმართ, მაგრამ კონკრეტული სუბიექტის ან ობიექტის მიმართ  შენში წარმოშობილი აღნიშნული გრძნობა შენში კი არ ქრება, არამედ იბლოკება, აღარ ვითარდება შენში, მისი განახლება აღდგენა ამ სუბიექტის მიმართ აღარ ხდება, თუ ის გარკვეული მიზეზ–საბაბ–გარემოებათა გამო ვითარებაში მოდუნდა, დაკარგა ინტერესი, ღირებულებები გაქრა, რასაც შენში ვეღარ აღადგენ  ასეთი სუბიექტის მიმართ , რის შემდეგაც, ეს ს გადანაცვლდება ჩვეულებრივ ბრბოთა რიგში,  მის მიმართ აღარაფერს გრძნობ ინდივიდუალურად, ვინაიდანსიუვარულის  შეგრძნებათა მიმზიდველი კომპლექსი შეიკუმშა და ვაკუუმში მოექცა შენში, მაგრამ არ გამქრალა, გაწყდა შინაგანი კავშირი სამუდამოდ ორ სუბიექტს შორის შეგრძნებათა შეუთავსებლობის გამო.
აქ მთავარია აპრიორი,  არაფერშუაში ვარ მე და ჩემი პიროვნული შესაძლებლობები, დამერწმუნეთ, აქ მთავარია ღრმა წვდომა სიყვარულის რაობისა, მისი  დანიშნულების, მნიშვნელობის, შინაარსის, დაბადების, მუდმივობის და ა. შ.
სწორედ ძალიან მნიშვნელოვანი და საინტერესოა თვითოეული პიროვნული, შიგწვდომითი  ღრმა ნააზრევი მის შესახებ.

ნ ე ქ ტ ა რ ი.
ნექტარი. 2018-12-14 12:39:22

პოეტური სახეების ფეივერვერკი. 5
ლიჩელი. 2018-12-14 12:13:26


  წავიკითხე და კიდევ მივუბრუნდი მერე...ნაწერის ბრალია <3     
  +5   
ემოციებს მაინც ვერ მალავ ადამიანი, ცრემლამდე მიდის..."ცისფერი პერანგი" ყველა ქალის სურვილსა და მიზანშია,სიცოცხლესაც ამიტომ აქვს აზრი, "ღვთისმშობლიდან" მოდის....საწყისიც ეს არის. 


მე კიდევ მგონია სიყვარული ჩვენი ცუდი ან კარგი საქციელების გასასამართლებელ საბუთად მოვიგონეთ. რასაც , იმისთვის გამოვიყენებდით, რომ არავინ შეგწინააღმდეგებოდა.
ნათთია. 2018-12-14 09:55:21

ხოო მეხუთე კომენტარი ცოტა ეგოიზმი ხომ არაა??? იქნებ შესაძლებელია და მხოლოდ თქვენ ვერ შეძელით? ან პირიქით ვერავინ შეძლო ერთის გარდა.. ხომ მაინც შესაძლებელი გამოდის??

ასე ერთ ქვაბში რომ ყრი კაცობრიობას თანაც ყველაზე სათუთზე მსჯელობისას აი მანდ ცდები.. სწორედ სიყვარულში მყოფი ადამიანები იქცევიან განსხვავებულად და ზოგადი მსჯელობაა .... ხო მე არ ვარ კაცობრიობა მე ინდივიდი ვარ, ჩემი სიყვარული (თუ გამაჩნია) არასდროს მოკვდება, მეც არ ვაპირებ სიკვდილს.. აბაა ჰეე წარმატება.. პ.ს.  ოპააა

არ არსებობს უფრო ბოროტი სიძლუვილი, ვიდრე საკუთარი სისხლის სიძულვილია. რამეთუ ყველაზე მეტად ის გძულს, ვისაც ჰგავხარ.
ამ დროს შენი მეც გეზიზღება იმიტომ, რომ იმისნაირი ხარ, ამ ქვეყნაზე მან მოგიყვანა და რადგან ყველაზე რთული საკუთარი თავის დასჯაა, სჯი სხვას. ყველაფერზე მზად ხარ, ოღონდ ის აღარ ასებობდეს.
,,პასკუალ ედუარტეს ოჯახი"
ეს სამი წიგნი გამახსენა თქვენმა ნაწერმა:)


ელადა.
გიყვარდა ეს შესაძლებელი, აღარ გიყვარდეს ესეც შესაძლებელია, მაგრამ როცა სიყვარულის გრძნობა ქრება სუბიექტის მიმართ, ის ა რარ შეგიძლია რომ აღადგინო, გინდა მაგრამ არ შეგიძლია,ის ერთხელ იბადება და ერთხელ ქრება, ის  უხილავია, როგორც სიცოცხლე.
ხოლო რაც უხილავია და ხელით ვერ ეხები, მასზე ზემოქმედების შეუძლებლობა გამორიცხავს, მის აღდგენის შესაძლებლობას და დდასაშვებოას.
            გმადლობთ.
ნექტარი. 2018-12-14 01:47:41


1 2 3 ... 2298 2299 2300