კომენტარები


"* * *", ავტორი: მატა
მჩხვლეტს...

ჩირქი იმდენად არაესთეტიურია და ცუდ ასოციაციებს იწვევს, საერთოდ ლექსიკონიდანაც კი გავაქრობდი, პოეზიაში მითუმეტეს...

წარმატებები. ნაწერის მიზანი და ჩანაფიქრო უფრო მომეწონა, ვიდრე შესრულება.

წვიმის წვეთები და ცრემლები... ქართული ესტრადაც კი გასცდა უკვე ამ თემებს. შეიძლებოდა ცოტა მეტი მუშაობა, უკეთესი რომ ყოფილიყო ნაწერი.
თივთიკის დანიშნულებას ვერ მივხვდი ლექსში. თუ კონკრეტული დატვირთვა აქვს რაც ავტორმა და ადრესატმა უნდა იცოდეს, მაშინ შეიძლება, მაგრამ ისე ვერ გუობს ლექსი...

ცოტა ბევრჯერ არის "მაგრად", თუმცა კი უხდება. მე მომწონს. ქალის ხასიათიც უხდება, შტრიხია ერთ-ერთი მთავარი, ორმელიც განწყობას ქმნის. არის თემები, რომლებიც ბევრს გვაწუხებს და გვაღიზიანებს და იმის მიუხედავად რომა მ თემების არსებობა ახალი არ არის, საინტერესოდ წასაკითხი ნაწერია. რაც ყველაზე მთავარია, რომ დაგამახსოვრდება ისეთია.

მეჰ.

:-)
ფრიდონი. 2015-10-26 22:14:53

ვითვალისწინებ და ვასწორებ :))))
რუუსკა. 2015-10-26 22:08:34

სასიამმოვნოდ გაოცებული დამტოვე,აქ წერაც დაუწყიათ,ნამდვილი პოეზიის წერა...
ჟოზეფინა. 2015-10-26 21:56:53

თივთიკი არის ტბილი თმა, წვერი, ბალანი

გამომიტანე განაჩენი.
ოღონდ, ნუ მოკლავ დედას.

კისრისფერი    ქალაქი ))))
აირინი. 2015-10-26 21:11:50

კარგი წერილია ))) თბილი და მზრუნველი)))
ნათთია. 2015-10-26 21:01:46

კარგია)))
მხოლოდ თივთიკი რა არის მითხარით.
ნათთია. 2015-10-26 20:57:54

სხვაში ჯობდა დადება. სამოტივაციოდ კარგი აზრია )))
ნათთია. 2015-10-26 20:54:59

მომეწონა!
ელადა. 2015-10-26 20:45:18

უუძალიანღრმესი მადლობა რია ^^
ჩესტერი. 2015-10-26 20:38:31

რა კარგი ბებოა!
ელადა. 2015-10-26 20:37:06

კარგია!
ელადა. 2015-10-26 20:22:19

)მაგარი ხარ როგორც რკინა, ფეხს ვერ მოგჭამს ლოკოკინა...)
ქურუმი1. 2015-10-26 19:56:10

პირადული  და  სასიამოვნო.
ნექტარი. 2015-10-26 18:35:58

ღამე. ყავა და სამზერო
დავიმეგობრე წელს,
ისე მსურს შენზე დავწერო,
რომ ვეღარაფერს ვწერ.
ყელში გამჩრია სიტყვა და
ეს უთქმელობაც მძიმს,
გადაუღებლად მიყვარხარ.
გადაუღებლად წვიმს.

5
რია. 2015-10-26 18:32:29

ბოლომდე ჩავიკითხე. მომეწონა ავტორის უსაზღვრო ფანტაზია და იუმორი.

"მამაჩემმა უცნაური ეპითეტების მოკერება იცოდა, ხოლმე. პატარაობისას შემარქვა ტროას ცხენი, რომ დამინახავდა დაიწყებდა ხოლმე ჩლიფინს : „ჩეეემი პაატალა ტლოას ჩხენი ვინ ალისო, ვინაოო??“. სანამ დიდი გავხდებოდი ეს კომპლიმენტად მიმაჩნდა, მაგრამ მერე, რომ გავიზარდე და იმ დალოცვილი ჰომეროსის „ილიადა“ წავიკითხე, მინდოდა მიწა გამსკდომოდა და თან ჩავეტანე. რომ გავიგე ტროას ცხენს ყველაზე საშინელ, ავ და მოულოდნელ საჩუქარს უწოდებნენ, მინდოდა მამაჩემი ჰექტორივით მეთრია კორპუსის გარშემო და აქილევსივით, ცხოველურად მეყვირა. ვუყურებდი ბიჭს და ჩემი ბავშვობა მაგონდებოდა, თუმცა ერთი განსხვავებით, თავის მოკვლა არასოდეს მიფიქრია. შეიძლება ეს ჩემი სათუთი ბუნების ბრალი იყო ან კიდევ სახელ–გვარის. აბა დაფიქრდით, როგორი იქნებოდა, „დღეს დილით მტკვარში დამხვრჩვალი იპოვეს აკაკი წერეთელი...“, არც ისე ლამაზია, ხომ? "

წარმატებები! :)
რია. 2015-10-26 18:28:10

მომწონს
+5

+5

ამ საიტზე ჩემი ფავორიტი პოეტი შენ ხარ, რაღაცნაირად მევასები


1 2 3 ... 2298 2299 2300