|
2. - გავაგრძელე. 3. :) 5. :) 6. :)
სამივე მინიმა ღრმაა და სავსეა მაქსიმალიზმით. ბრავო მერაბ!
როგორც ლექსი, უკეტესები მინახავს თქვენი. ეს არ მოწონს. არ ამაღელვა რატომღაც :)) წარმატებები.
მე მომეწონა, ობიექტურადაც და...სუბიექტურადაც :)
"სიცოცხლე? სამყაროს გერია. რ ა ს ა კ ვ ი რ ვ ე ლ ი ა"... ====================== (ფორმა ჩემთვის ახლობელია... თუმცა თავად ტრადიციულს შევესისხლხორცე.... შინაარსი ძვირფასია, გულიანი... ... დიახ, რასაკვირველია, სიცოცხლე ამქვეყნად ძნელია, მოკვდები? იხარე, სამყარო შენია, შენია ძეგლი და დიდება, ცოცხალს რომ გზად გეხიდება... გიცნობს ისიც, ვინც არ გცნობდა, გიმეგობრებს, ვინც გაგრიყა, ცოცხლებს იჩნევენ, მკვდარ გრძნობად, მკვდრებს კი, გენიად, ანტიკად... ... ----------(მაპატიეთ... სიტყვებს გრძნობა აჰყვა... ამ ლექსს დავასრულებ... პატივისცემით...
ხეებს რას ერჩი? :)) კარგი, მელოდიური ნაწერია. რიტმი და განწყობა შეხამებული. რითმები უხდება, თუმც ზიგგან ძალიან მარტივი გამსოავალი გინახავს :)
სამსახური მინდა და მერე ცოლის მოყვანაზეც ვიდიქრებ. ;)
ქალბატონ მარის თანმხვედრია, ჩემი შეფასება.
მომეწონა. ლექსი მსუყე , გემრიელი აზრებით არის შეკმაზულ-გადაბრუებული.. ++
მაგარი ძმაკაცი მყავდა, თუ არ გეწყინებათ, გავიხსენებ ამ ლექსით.
უფრო დაამშვენებს, მგონი სიტყვების ადგილცვლა, სტრიქონში:
ალბათ დღეს არ გავიყინები-ში-
დღეს ალბათ არ გავიყინები.
<3
მთვრალი თევზი როგორია? რა დატვირთვა აქვს ახლა მაგ საწყალ თევზს, რომელიც გაალოთე რითმის შენარჩიუნების გარდა? სულს ორმ მტვერი ადევს ეგ მომენტი მომეწონა. მეორე სტროფში ირევა მუსიკა, რომელიც პირველმა დაიწყო.
გვირგვინს მხრებზე რა უნდა?
მუხა ძალიან ვწუხვარ,მაგრამ მესამე სიპტომი.
შენ გეიხარე ოთარ ბატონო, რავა გულიანად გამაცინე.. ცოლის მოყვანას რა უნდაააა...
კაი ახლა ლიკუსა, შენი ხათრით თუ გევიცინებ თორემ რაა აქანე სასაცილო ,გურულები რომ იტყვიან: აბდლური ტყუილიაო ისეა.. არ გეწყინოს. მეგობრულად გირჩევ!
ამინ!
|