|
მუხა საყვარელო, როგორ მიხარია, რომ შენი სახით, ერთ ადამიანს ნამდვილად ესმის ჩემი.
მადლობა უმა, მადლობა როლანო. თქვენი კეთილი სიტყვები ძალიან მამხნევებს
კარგი იყო....
მიყვარს ზოგჯერ მაინც მარტოსულები და ბავშვობაში ჩარჩენილებიც ++ მიყვარხარ შენც
#ლექსები
ძველია, 2016 წელიო. დამჭირდა და ვიპოვე, მაშინ ექსპრომტი ყოფილა და ახლა ცოტა დავამუშავე
სფინქსი
(იუმორესკა)
სფინქსის ყურქვეშ ჩიტებს უდევთ ბუდე.
გზა იქამდე - ცხელია და მრუდე.
ძაღლი ყეფს და ქარავანი მიდის,
შემკრთალია ლანდი გადამზიდის
და არავის ჰყოფნის ეშმაკობა,
ერთხელ მაინც შეეკითხოს ქოფაკს,
რა აყეფებს ისე გახელებით,
რომ ფრთხებიან მუდამ მნახველები.
რომ ფრთხებიან ცხენ-ვირ-აქლემები:
- ავიწყვიტე, ჯაჭვით აქ მე - ვები!
გამიყოლეთ! ვიცი, გზაა დიდი.
მეც ხომ მინდა ნახვა პირამიდის.
ძაღლი ყეფს და ქარავანი მიდის.
2016
იმის ფოტო, სფინქსის ყურდაბლა რომ ჩიტების ბუდეა, ფეისის ჩემს გვერდზეა
მადლობა შეფასებისთვის, პირველად დავწერე ასეთი ლექსი, მაინტერესებდა რა გამოვიდოდა.
#პუბლიკაციები
აბა, ჩემო ტკბილო მეგობრებო, განსაკუთრებით თქვენ, სონეტების კითხვა ვისაც გიყვართ.
ყინული რომ წყალში ჩავარდება და აგრილება დაიწყება, სექტემბრის პირველ, მღელვარე დღეებში სასწავლებლებსა და სამსახურებში ახლად დაბრუნებულებმა არ დაივიწყოთ “ლიტერატურული გაზეთის” ახალი ნომრის შეძენა!
შიგ უამრავ საინტერესო პუბლიკაციასთან ერთად გელით თქვენი მონა-მორჩილის ანუ ნინო დარბაისელის (დედი, აი, რა გოგო ვარ!- არ დამვიწყებია, დაპირებისამებრ, ქართული გვარის დაწერა) სონეტების ნაკრები!
ლირიკული ჩართვა:
ორი დრო მიყვარს თბილისში - გაზაფხული რომ იწყება, პირველი ია-ყოჩივარდები რომ გამოჩნდება - იქიდან დაწყებული ივნისის ბოლომდე და მერე სექტემბრიდან - გიორგობამდე.
დანარჩენი - ქეიფ- ქეიფით გადასატან-გასაძლებია.
ეს - დედაჩემს დავუწერე და იქნებ სხვასაც გამოადგეს
დედი, სხვებს ამისი განმარტება არ სჭირდებათ, იქნებ არც შენ, მაგრამ მაინც დაგიწერ, რომ გაგიადვილო ამ ლექსის გაგება.
ფლორენცია - ანუ ყვავილების მხარე - გალაკტიონის ოცნების მისამართი იყო.
იქ არასოდეს ყოფილა, თუმცა წარმოსახვით მოვლილი აქვს.
ალუზიებია გამოყენებული მისი ლექსებიდან.
პრიმა ვერა - ბოტიჩელის ქმნილება რომაა, ვიცი, გახსოვს.
სამაიას იქ სამი ჰაეროვანი მუზა ცეკვავს.
სამაიით ქალთა მიმოსვლა გალაკტიონის სახეა.
სავონაროლა ისაა, ფლორენციელებს ხელოვნების ქმნილებანი რომ დააწვევინა, მერე თვითონაც კოცონზე დაწვა რომ მიუსაჯეს, ხომ გახსოვს, გვილაპარაკია. შედარებით რბილი მხატვრები შევურჩიე გალაკტიონს. რატომ?
პოეტური ენა, რომელიც მან სათავისოდ შექმნა, მორბილებულია, რაფინირებული. განსხვავებით, მაგალითად, შენი საყვარელი გოგლასაგან. არ იყო გალაკტიონი მიქელანჯელოსავით “უხიაგი გენია”.
დანარჩენი - როგორც ტექსტშია.
მადლობა, როლანო, უმა!
მე მომეწონა "მე გამომტოვებს!' მუსიკასავით იკითხება.
" მოხდა ისე, რომ ამ პოლიტიკის გამო ორად გახლეჩილ ერში ერთი - ბესიკი იქით მოხვდა, ლია სტურუა - აქეთ. " - ეს ფრაზა არის ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ პატივი ვცეთ ერთმანეთის პოლიტიკურ გემოვნებას და მიუკერძოებლად მივუდგეთ, რადგან, "ცხოვრება მოკლეა, ხელოვნება კი- დღეგრძელი". გმადლობთ!
ნამდვილად დღევანდელობაა გადმოცემული, უნდა ვივარგოთ, თორემ უკლებლივ ყველა საშველი გავხდებით!
"შვილო, ჩემო ერთადერთო სიხარულო, ყველაფერი დამთავრდა, ამ ყმაწვილის სიყვარულმა დააკარგვინა ჯადოს ძალა. იმდენად ძლიერია ეს სიყვარული, რომ ჩვენი სამეფოს უდიდესმა ჯადოქრებმაც კი, ფარხმალი დაყარეს და იქიდან გლოცავენ." - ვისიამოვნე, კარგია, გმადლობთ!
მართლაც, დიდების ზღაპარია! ++ დიდი მადლობა!
გილოცავთ თავფურცელს, ნამდვილად საინტერესოა, და წავიკითხავ გაგრძელებას!
საკმაოდ სერიოზული თემის ასე გამართულად და ამავე დროს მარტივად გასაგებად მიტანა მკითხველამდე საკმაოდ რთულია.
მართლაც რომ ძალიან კარგია!
+5
მაშ გამოდის ტყვილად მ'ოც'დი.
არც ერთისა ვარგა ხ'ო 'რ'ცი.
იმ ოციდან ათი ნაცი
ყოფილა და ათიც ქოცი :)))
ბ'ოცის კ'ოცნით , კვლავ ის ოცნი
პირს იწმენდენ ხელსახ'ოცით.
ის სხვა ოცი თუ გაოცდა,
ბ-ოცით უნდა დაილ-ოცო
პ.ს. იმ ოციანი ბოცით :)
ის სხვა ოცი რომ გაოცდეს
იმ გახსნილი "ოციანით"?
თუ ის ოციც არას მოგცემს,
მაშინ გავხსნათ "ოციანი" :)))
არც ვიოცებ,არც ვაოცებ.
ის სხვა ოციც არას მომცემს.
არც ვიოცებ,არც ვაოცებ.
ის სხვა ოციც არას მომცემს.
ძაანაც ნუ გაიოცებ,
და სხვა ოცი გაიოცე :)
მე ვინც შემხვდა ამ ოციდან,
ყველა ერთად ჩამოცვივდა ...
+5.
ფლორენციამ თქვა ერთხელ და სრულიად ვეთანხმები, აქ სულ კარგია, ამ გვერდზე, სტაბილურად, მართალია, ზოგი უფრო მოგწონს, მაგრამ ეს გენიოსებთანაც ასეა, თქვენეული მსუყე სიტყვა და ნიჭიერება კი თითქმის ყველგან არის! <3
თვალებში მზე მაქვს, საყურედ მთვარე...
არ მიყვარს 4-ის დაწერა, მაგრამ +4, ჩემი ფავორიტი კი მაინც "ცხოვრბეის ჯაზია", რომელიც ვფიქრობ, დაუფასებელია ამ პორტალზე. ბრავო ამ უკანასკნელისთვის!
აუუ, სულ დამბურძლააა, რა პასაჟები, რა ტკივილი, დიდი სათქმელი, საოცრად ტევადად და მოხდენილად გადმოცემული, დიდი მადლობა ამ სიამოვნებისთვის, რომელსაც, სამწუხაროდ, ჩვენი უბედობა კვებავს. ++
|
