თავსხმა წვიმაა ახლა ჩემს სულში,
ცხელი წვეთები მიცრემლებს თვალებს,
შენ, ვინც კანფეტებს მაყრიდი გუშინ,
მე, მიწა უნდა გაყარო, ხვალე.

რა სიმართლეა, რა გარიგება,
თუ წაგებული ყოველთვის შენ ხარ?!
მე, ხვალ ახალი დღე დამიდგება,
და შენ,
და შენ კი უსულოდ წევხარ.

ტირილს გიბრუნებ წილ ღიმილისა,
რომელსაც მთელი ცხოვრება მგვრიდი.
ღმერთმა გაგხადოს სამოთხის ღირსად,
თავს რის ღირსადაც არასდროს თვლიდი.