***

ავხედე არეულ ზეცას და ვიგრძენი ,
რა სამწუხარა, ასე რომ მჯეროდა ...
თუმც ვხვდები, რაც ხდება არ არის საჯელი,
ოძდაათ ვერცხლამდეც , ხომ იყო სერობა?!

ნუგეში სად უნდა ეძებო საპიენს ?
-შენს სულში, შენსავე ჩახლართულ ძარღვებში !
და ცაზე მზის ნაცვლად სიბნელე თუ მოსჩანს,
თვითონვე შემოსე სამყარო შავებში.

ადექი , წყლისა პირს მოჰყევი ამბები .
იმგვარად, როგორაც კოშმარულ სიზმრისას,
თუ მორევს გაჰყვები, თუ გადაეშვები,
გახსოვდეს , არავინ არასდროს გიკითხავს.

თუ კითხვას გაბედავ : " ვიღასღა ვჭირდები ?"
-შენს ცოდვილ სულსა და მოვლენილ ასოებს!
და ტრიუმფს თუ იგრძნობ, კაშკაშა ცდუნების ,
ამბებს, რომ ჰყვებოდი , ის წყალი გახსოვდეს.

გახსოვდეს დაცემაც  და მადლიც სამზეოდ ...
ასე ჟღერს ადამის მოდგმათა ღაღადი.
სიცოცხლე ზოგისთვის კეთილი ღელვაა,
ზოგისთვის ჭირი და უზნეო სახადი .

მე მაინც ავხედე მოწყენილ ზეცას და
რა სამწუხაროა, ასე რომ მჯეროდა ...
თუმც ვხვდები რაც ხდება არ არის სასჯელი,
ოძდაათ ვერცხლამდეც, ხომ იყო სერობა ?!

ზ.მ

20.02.2025