აქედან თქვენამდე შორია MON SIGNORE,
შორია წარსულიც დაღლილი მკლავებით,
ზიხარ ყრუ კაფეში, გინდა რომ მოწიო,
ფიქრები, თამბაქო სულ უფრო ნაკლებად.
და სველი ტუჩები ჭიქასთან ცეკვავენ,
დრო არ გაქვს იჩივლო დღენაკლულ აწმყოსთან,
მთვრალი ღამეები, დღეებს რომ ვერ კლავენ,
ამიტომ დაგჩემდა ირიბი განწყობა.
იხდი და დღევანდელს, გუშინდელს ადარებ
ამაოდ, განცდები არა და არ ცვდება
ხვალ რასაც იტყვიან...
ის აღარც გადარდებს,
ქალაქი მანდ ისევ გონდოლებს დანებდა.
აქ წვიმა შეწყდა და ამინდზე დამყოლი
მზე, მიწვავს სხეულზე თითების ნაკვალევს,
რაც შენგან უტიფარ გრძნობებად გამომყვა,
ლოდინი ჰგავს უფრო სარკეში ანარეკლს,
როცა სველ თვალებში ცეკვავენ წვეთები
და როცა გინდა რომ ბოლომდე მოწიო,
თამბაქო არადა სურვილი ღვედებით,
როდესაც ჩემამდე შორია MON SIGNORE.