გონების ოთახი: აურზაურში იბადებოდა სიჩუმე, სიგიჟეც წყნარდებოდა.. ნატვრა, ფიქრებს მიყრდნობილი, შეუმჩნევლად აგრძელებდა აუხდენელის ახდენას.. რეალობა, თავისი პირდაპირობის გამო, არავის უყვარდა.. ოცნება კი, კუთხეში მიმჯდარიყო სევდიანი და უკვე მერამდენედ, იმედით ამთელებდა მრავალგზის გატეხილ გულს.. ფიქრებმა ფარდა ჩამოაფარეს, მყუდროების შესანარჩუნებლად.. დავიღალე.. ჩუმი ნაბიჯებით გამოვიპარე  და გეზი გულიკენ ავიღე.. იქ მირჩვენია, სადაც სითბოა გრძნობებთან შეზავებული!.. იქ... იქ... !..