იმ ჩავლილ დღეებს ვიგონებ ისევ,
თოვლზე რომ ვწერდი ლამაზ სახელებს,
ათოვს ღამის ფრთებს - სევდიან ნისლებს,
ათოვს და წარსულ ზამთარს მახსენებს.
ქარმა წაიღო ის თოვლი წმინდა,
თან გაჰყვა ჩემი მშვიდი ვედრება,
ეს ფიფქი, ახლა რომ მოდის ციდან,
იმ წლების ფიფქებს რას შეედრება...
თუმცა ზამთარი მაინც სანდოა,
სიზმრებს მოავლო თეთრი არშია,
ახლა, უბრალოდ, ჩემთვის სხვა დროა,
თორემ ეს თოვლი რა შუაშია.
ახლა ფიფქები დარდებს ერთვიან
და თბილ ცრემლებად ნელა ვწვიმდები
თოვლი კი... თოვლი ყველა ერთია -
წლევანდელიც და შარშანწინდელიც...

                                                    1994