ქარს ვეძებ,მინდა დაუბეროს და წამიღოს შორს,
სადმე,სადაც ვერავინ მომაგნებს.
სადაც,ვიქნებით მე და მარტოობა.
აღარ მინდა მიწაზე ვიარო.
წავალ,ავფრინდები,მთვარეს შევუერთდები,
ღრუბლებს ამოვეფარები
და ვერავინ დამინახავს..
ერთხელ მაინც გადმოვხედავ
ზეციდან დედამიწას
და ოქროსფერ სხივებს ვაჩუქებ ბუნებას.
წავალ შორს,გავცდები ცხოვრებას,
და ჩემს გაცვეთილ ფიქრებს თან წავიღებ.
მომენატრა,სიგიჟე,არანორმალურობა,უსაზღვროობა,
მე გავალ ქარში,ცოლად შევირთავ სიკვდილს,
და დავუკრავ მენდელსონის
საქორწინო მარშს,ნოტებით.. 
ახლა კი წავალ,დავტოვებ,ერთ გრძნობას,
სიყვარულს..
იხეტიალებს მარტო,დროსთან ერთად ისიც გაცვდება.
ადამიანში ჩაისახება როგორც განცდებად,
ცრემლად,ტანჯვად,და სიყვარულად.
ახლა კი წავალ,შევუერთდები ქარის ქროლვას,
და მერე დაღლილს,მიმეძინება მშვიდად.