ძმაო, მითხარი, რად გღალატობს ბედი-ყისმათი,
როცა არა გაქვს ოქრო-ვერცხლი, უზალთუნები,
აღებ-მიცემის და ვაჭრობის ნიჭიც თუ არ გაქვს,
მაშინ მოკვდები მშიერი და დაუპურები...
კაცობას შენსას აღარა აქვს კაპიკის ფასი,
თუ კი არა ხარ ბატონი ან მლიქვნელი მონა,
ქვეწარმავალის სახეც ჯერ თუ არ მიგიღია,
რაღაში გინდა გონისა და ტალანტის ქონა,
მე კი არ მინდა ფარჩა, სირმა, ოქრომკერდები,
მინდა ვიცხოვრო თავისუფლად, როგორც ტოროლამ,
თქვენ გქონდეთ თქვენი ზარდახშები უზალთუნებით,
მე კი დავძახებ ჩემს სიმღერას, თითო-ოროლას.