დამიბერდა ფისუნია,
წევს და ხვრინავს ცეცხლის პირას,
არც სიცივის ეშინია,
არც თამაშით დგება ყირას.

ბებომა თქვა: ,,ჩვენს მიაუს,
ყურში ალბათ დააკლდაო,
ამიტომაც თაგუნია,
გახდა სუფრის თამადაო.

სულ სოროში გაუზიდავს,
მთელი თხილი და კაკალი
ეს ზანტი კი უშფოთველად,
თვლემს და ვითომ აქ არ არის.

მარტო წვერებს აცმაცუნებს,
მუქთა ჭამა ვის არ უყვარს?
სულ მუდამ რომ ეფერებით,
განძრევაც კი აღარ უნდა.

მალე ალბათ ჩვენ მოგვიწევს
წრუწუნებთან შერკინება,
ბრაზობს  ბებო და სითბოზე,
მასაც რული ეკიდება.