კუბოკრული მიწიდან,
ღამე ამოიზიდა,
ავარჩიე ფრაგმენტი
ჩემი მდარე სიზმრიდან.
მე არ მსურდა მეფობა,
მკლავდა ერთადერთობა,
მკლავდა მწირი სოფელი,
და უერთმანეთობა...
ჩავამთავრე გზა თუ ზღვა,
გული ბედს არ ენდობა.
ვდუმდი, სადღაც ჩემს იქეთ
დუმდა უიმედობა.
ხეს წყდებოდა ფოთოლი,
როგორც გული მწყდებოდა,
მთავრდებოდა ზამთარი
და ზაფხული დგებოდა.
ცის მახლობლად გზა მოსჩანს,
თვალი გზისკენ გამება,
რა ხანია მზე ჩადგა,
ჩაიარეს მგზავრებმა!...