ალექსანდრ ბლოკი

* * *

არის წუთები, როცა ქუხილი
საბედისწერო ვერ შეგაშინებს,
თუ ვინმემ მხარზე დაგადო ხელი,
თუ შემოგხედა ნათლად მაშინვე...

და ბნელ უფსკრულში ჩაიმარხება
ყოფითი დარდი უეცრად ყველა.
უფსკრულს სიჩუმის შვიდფერ სახებად
შემოადგება ზედ ცისარტყელა...

და ჰანგი ნორჩი, იდუმალ არის
მდუმარებაში მშვიდად მდინარი
შეარხევს სიმებს, ყოფით მძინარეს,
ჟღერს დაძაბული სული, ვით ქნარი...

(თარგმანი ნინო დარბაისელისა)

Александр Блок

***

Есть минуты, когда не тревожит
Роковая нас жизни гроза.
Кто-то на́ плечи руки положит,
Кто-то ясно заглянет в глаза…

И мгновенно житейское канет,
Словно в тёмную пропасть без дна.
И над пропастью медленно встанет
Семицветной дугой тишина…

И напев заглушённый и юный
В затаённой затронет тиши
Усыплённые жизнию струны
Напряженной, как арфа, души…


Июль 1912