ყველა შურის დასაძლევად,
ბოღმის დასამარცხებლად,
გაღიმების გამარჯვებად,
ცაში ერთხელ აფრენად
ვამბობ:
ღირდა ეს ცხოვრება
ყველა ფერის ტკივილით...
მოჰქუხს, არ მიიმდორება,
არც ჩვევია ლიკლიკი.
ჰოდა, ამდენ მოენეს და
ამდენ ჩიტირეკიას,
ის მაინც სჯობს,
ერთხელ თუნდაც,
აღმართით რომ გვივლია.
წინ ბევრია სავალი გზა
და ბილიკი უვალიც...
მათთან იყოს ბოღმა-შური,
ჩვენთან არის უფალი
და მივდივართ, მდორედ არა,
ხმაურით და ზათქითაც...
ლელოს ერთხელ კი არადა,
ბარე, ცხრაჯერც გავიტანთ,
რადგან სხვისგან განსხვავებით,
არ გვჩვევია ღალატი...
ეს იუდა კვდება, თორემ
იესოა მარადი...
ჰოდა, აღმართს ავუყვეთ და
დაღმართებზე ნუ ვივლით.
შთამომავლებს დავუტოვოთ
გაკვალული ბილიკი!