გამთენიისას ყველაზე მეტად ბნელა
და სანამ შუქ-ჩრდილებს გადავაბიჯებ
ვაქრობ სანთელს ფანჯრის რაფაზე.

მე დავანთე გაზაფხული ცივ სადარბაზოში
მე გავალღვე ბილიკი ჩემსა და ჩემ მეზობელს შორის
მე დაგინახე გზაწვრილებზე გამთენიისას
როცა ყოველ შენ ნაბიჯს სინათლე მოჰყვებოდა უკან.

დღეს ბედნიერება ისე ახლოსაა
სიყვარულიც ისე ახლოსაა
გიყვარს და ვერც კი გრძნობ როგორ გიყვარს
როგორ გილურჯდება მონატრებით ძვლები
როგორ გემსხვრევა მონატრებით ხორცი

უფალო ჩემო
მე ვარღვევ შენს გზას და ვკლავ
მერე ვიპარავ,
ვძარცვავ
და ვიცი რომ მაინც ჩემთან ხარ,
მე ხომ ბოლო არაკაცი ვარ ამ ქვეყანაზე
და მე ბოლო ვარ ვისაც უყვარს
და ჩემი სიყვარული ვნებაა, რომელიც არ ცნობს წესებს
მე ვაკოცებ ჩემს პატარძალს ეკლესიაში შესვლამდე
და მეტიც
მე არ შევალ საერთოდ უფალო ეკლესიაში

ჩემი სახლი ეკლესიაა,
ჩემი სიყვარული ლოცვა

დღეს კი უფალო,
შენს სახლში ახალი წელია
დღეს მე კიდევ ერთი ნაბიჯი გადმოვდგი შენსკენ.