წირვაზე გნახე პირველად
კაბა გქონდ შემოკვართული,
მრევლ-მღვდელი ღვთისა მწირველი,
შენდ ცქერად იყო გართული,
ჩაჩურჩულებენ დიაცნი,
სახე კი აქვის ქართული,
მიხრა-მოხრითა ხვთისშვილთ ღგავს,
ანგელოზთ სიტყვა დართული,
მეორედ ხატობას გნახე,
პირს იბურავდი რიდითა,
თავს ერისიონ გეფინა
მოსილს კდემით და რიდითა,
მესამედ წყაროს, რომ შეგხვდი
ხელად მიგქონდა კოკანი,
თვალები ზედ შეგატოვე,
სულ შენდ იყოს სამკობანი,
ფეხით გამაგყევ სახლჩია,
გზაზედ ტოვებდი ყოილთა,
და შინათ წასვლას ვარჩიე,
რომ შენი ეზო მომერთო,
გაზაფხულ იყო მაშინა,
ცაში ფრინავდნენ მერცხლები
მხოლოდ სიცივეს აშინებს
გულჩი ანთილი ცეცხლები