გასაგებია,
თავს გიხრი და მივდივარ ისე,
წლების წინ როგორც მოდიოდა
ჩვენამდე ტალღა,
სულს, ღვთისნიერო, იმ
დარდით და ტკივილით ვივსებ,
რომელსაც, მთელი დედამიწა
განიცდის ახლა.
სარკის წინ ისევ დადგებიან
აწ მომკვდავები,
ამ მოლოდინით -
,, ყველაფერი კარგად იქნება''
ეჰ, ღმერთო ჩემო,
სუიციდსაც დავიბრალებდი,
რომ სადაც შენ ხარ,
მოვდიოდე ლამაზ ფიფქებად.
გაზაფხულდაო,
ჩემი თვალის ფერია ყველგან,
უკან წუთები მისდევენ წამებს,
და ...
დაგიტოვებ ავტოგრაფს ყელთან,
თუ,
უჩემობა არ' გაგაწამებს.