ნაწარმოებები


გამარჯვებას ვუსურვებთ გმირ უკრაინელ ხალხს რუს აგრესორზე. დიდება უკრაინას !!!     * * *     Сла́ва Украї́ні !!!

ავტორი: ბუდო
ჟანრი: პოეზია
24 აგვისტო, 2020


ne·cro·sis

                                                  დაიარები,
                                                  აზრის მორევში გზააბნეული დაიარები,
                                                  და იარები,
                                                  ეს ნაადრევი, ღრმა იარები თავის კვალს ტოვებენ,
                                                  და იპარები,
                                                  გინდა გასცილდე ძველ მოგონებას,
                                                  სადაც ომობენ, ისევ მონობენ, შემდეგ გლოვობენ
                                                  და მაინც ცხოვრობენ.
                                                  როგორღაც  მდორედ, სულ ოდნავ იმედით,
                                                  მიუყვებიან ბილიკს დინებით,
                                                  ნატვრის თვალები ციდან ბარდნიდა,
                                                  ძველი ტკივილის განცდით თავიდან,
                                                  სტკიოდათ, ხაოდნენ...
                                                  ის იყო ცივი და უგუნური იდგა ფერმკრთალი,
                                                  იმ დღეს არ ჰქონდა მას დალეული, თუმც იდგა მთვრალი,
                                                  სულ სხვა ღიმილი დასთამაშებდა მას თეთრ სახეზე,
                                                  არც სიხარულზე
                                                  და არ ფიქრობდა ის არც საფრთხეზე.
                                                  მას რომ ეთხოვა, მისი ბავშვობა დაბრუნდებოდა,
                                                  და როგორც ღვინით, ის წარსულ ფიქრით გაბრუვდებოდა,
                                                  ის კი აქ არის ! თავის მოთხრობის დასასრულს  ისმენს,
                                                  ჰორიზონტს ჩიტი გადაფრინდება მარტივად ისე.
                                                  და ეცვითება, თვალს ეცრიცება ფორმა და ფერი,
                                                  უკვე ჩაესმის ქორთა ხარხარი, მათი ნამღერიც!
                                                  დაუტირებენ ყველა ოცნებას, რაც არ ამხდარა,
                                                  მიმოაფრქვევენ მის ამოოხვრას მთათა და ბარად...
                                                  ყანაა ჭვავის იქით და უხმობს,
                                                  შენ კოცნასავით თბილი და უხმო,
                                                  შვლის ნუკრი დარბის გაღმა თავნება,
                                                  მასაც სცივა და თვალწინ გადნება...
                                                  დაიარები,
                                                  აზრის მორევში გზააბნეული დაიარები,
                                                  და იარები,
                                                  ეს ნაადრევი, ღრმა იარები თავის კვალს ტოვებენ,
                                                  და იპარები,
                                                  გინდა გასცილდე ძველ მოგონებას,
                                                  სადაც ომობენ, ისევ მონობენ, შემდეგ გლოვობენ
                                                  და მაინც ცხოვრობენ.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები