ნაწარმოებები


გამარჯვებას ვუსურვებთ გმირ უკრაინელ ხალხს რუს აგრესორზე. დიდება უკრაინას !!!     * * *     Сла́ва Украї́ні !!!

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
24 თებერვალი, 2021


Сергей Есенин - Белая свитка и алый кушак

სერგეი ესენინი - ქათქათა პერანგი, ყირმიზი ზოსტერი

ქათქათა პერანგი, ყირმიზი  ზოსტერი,
კვლებში ვკრეფ ყაყაჩოს ალისფრად მოფერილს.
ფერხული მჭექარებს მახლობლად სოფელში,
იქაა ნაცნობიც - მღერალი, მროკველი.

მახსოვს, ვით იყვირა ჯარგვალში უნდილად:
„თუმცა ხარ თვალადი, გულს შენ არ უნდიხარ.
შენი თმის დალალნი ქარებმა დახანძრეს
და სხვისთვის გადავდებ ჩემს პირბასრ სავარცხელს“.

ვიცი, თუ რის გამო არ მეტრფიალება:
რადგანაც ვსვამდი და ვროკავდი ნაკლებად.
მორჩილად ვიდექი კედელთან მაშვრალი,
მღეროდა სუყველა - სასმელით გამტყვრალი.

ურცხვობით  მაჯობებს ყოველთვის რაყიფი,
ქალს წვერით ყელზე ჩხვლეტს,  მისია ზარიფი.
ჩაღდება შუშპარი და სიცილს დამაყრის
თავხედის  დამჯერი, ჩემთან კი - ამაყი.

ქათქათა პერანგი, ყირმიზი  ზოსტერი,
კვლებში ვკრეფ ყაყაჩოს ალისფრად მოფერილს.
ჩემს გულში ხასხასებს ხაშხაში მზიური,
მაგრამ სხვას უმღერის, შეჰხარის მიჯნური.

24 თებერვალი, 2021 წ.



Сергей Есенин - Белая свитка и алый кушак

Белая свитка и алый кушак,
Рву я по грядкам зардевшийся мак.
Громко звенит за селом хоровод,
Там она, там она песни поет.

Помню, как крикнула, шигая в сруб:
"Что же, красив ты, да сердцу не люб.
Кольца кудрей твоих ветрами жжет,
Гребень мой вострый другой бережет".

Знаю, чем чужд ей и чем я не мил:
Меньше плясал я и меньше всех пил.
Кротко я с грустью стоял у стены,
Все они пели и были пьяны.

Счастье его, что в нем меньше стыда,
В шею ей лезла его борода.
Свившись с ним в жгучее пляски кольцо,
Брызнула смехом она мне в лицо.

Белая свитка и алый кушак,
Рву я по грядкам зардевшийся мак.
Маком влюбленное сердце цветет,
Только не мне она песни поет.

1915 г.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები