ნაწარმოებები


ლიტ. კონკურსი - - “რჩეულის-რჩეული“     * * *     დაწვრილებით ლიტ-მოვლენაში

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
3 მაისი, 2021


Иосиф Бродский — Одиссей Телемаку

იოსებ ბროდსკი - ოდისევსი ტელემაქეს

ჩემო ტელემაქ, ტროას ომი უკვე დამთავრდა.
გამარჯვებულის თუმც არ მახსოვს ვის ერგო ხვედრი,
ალბათ ელინებს, ვინაიდან უღვთოდ დაფანტვა
სამშობლოს გარეთ მათ სჩვევიათ ამდენი ცხედრის.

შინისკენ ჩვენი გემი  სწრაფად ვეღარ ვიდოდა,
ვეღარ გვშველოდა ნაოსნობის ჩვეული ხერხი,
თითქოს გამწყრალმა, რისხვით სავსე პოსეიდონმა
სივრცე გაწელა ჯადოსნური სამკაპა კვერთხით.

არ ვიცი სად ვარ, თუმცა ცხადში განცდილს გიყვები,
რაღაც კუნძული უნდა იყოს ბინძური, ნავსი:
კოლტის ტრუხუნით, შენობებით, ხშირი ჩირგვებით,
ველური ბაღით და ვიღაცა დედოფლის მსგავსით,

ჩემო ტელემაქ, ლოდებია აქ, სარეველა...
ყველა კუნძული ერთმანეთს ჰგავს, როდესაც ხანგრძლივ
დახეტიალობ და გონებაც უკვე მერევა
ზღვისკენ ყურებით, უამრავი გადათვლილ ტალღით.

თვალი, ხერგილი ჰორიზონტით - ცრემლებს გადმოყრის
და ყურთასმენს წაიღებენ სხეულნი წყლების;
გადამავიწყდა შედეგები ჩვენი ნაომრის
და აღარ მახსოვს - შეგისრულდა რამდენი წელი.

ჩემო ტელემაქ, გაიზარდე ბრგე, გულგახსნილი,
კვლავ თუ შევხვდებით, ეს ღმერთებმა უწყიან კარგად,
ახლა აღარ ხარ ის უძლური, ტურფა ყმაწვილი,
რომლის წინაშეც დავიურვე მარტოკამ ხარგა.

რომ არა ხრიკი პალამედის - ჭკუამახვილის,
მანდ ვიცხოვრებდი, მაგრამ ეგებ ეს წასვლა ღირდა:
ოიდიპოსის ვნებათაგან შენ ხარ დახსნილი
და სიზმრებია შენი ახლა უმანკო, წმინდა.

3 მაისი, 2021 წ.

ტელემაქე - ტროას ომის გმირის - ოდისევსის შვილი.
პალამედი - ოდისევსმა თავი მოიგიჟიანა, რომ ტროას ომში არ წასულიყო. ცბიერმა პალამედმა ოდისევსის ჩვილი ტელემაქე ხარებს ხნულში ჩაუგდო. ოდისევსმა, როდესაც ხარებს შვილის გადაქელვა არ დაანება, გაამჟღავნა თავისი ჭკუათმყოფლობა.



Иосиф Бродский — Одиссей Телемаку

Мой Tелемак,
Tроянская война
окончена. Кто победил — не помню.
Должно быть, греки: столько мертвецов
вне дома бросить могут только греки…

И все-таки ведущая домой
дорога оказалась слишком длинной,
как будто Посейдон, пока мы там
теряли время, растянул пространство.

Мне неизвестно, где я нахожусь,
что предо мной. Какой-то грязный остров,
кусты, постройки, хрюканье свиней,
заросший сад, какая-то царица,

трава да камни… Милый Телемак,
все острова похожи друг на друга,
когда так долго странствуешь; и мозг
уже сбивается, считая волны,

глаз, засоренный горизонтом, плачет,
и водяное мясо застит слух.
Не помню я, чем кончилась война,
и сколько лет тебе сейчас, не помню.

Расти большой, мой Телемак, расти.
Лишь боги знают, свидимся ли снова.
Ты и сейчас уже не тот младенец,
перед которым я сдержал быков.

Когда б не Паламед, мы жили вместе.
Но может быть и прав он: без меня
ты от страстей Эдиповых избавлен,
и сны твои, мой Телемак, безгрешны.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები