ნაწარმოებები



ავტორი: მარი სადღობელაშვილი
ჟანრი: თარგმანი
27 მაისი, 2021


ჩიტები, ქუჩები, ადამიანები (არზუ ქარადაღი)

გადამფრენი ჩიტები თუ იღლებიან,
მეც დამღალა აქეთ-იქით ხეტიალმა.
განვეშორე საკუთარ თავს და მე მაინც
შემეძლო, რომ განმეცადა, სხვებს კი – არა.
ქუჩები კი, ჩიტებივით დაღალულნი,
ქუჩაბანდნი, ჩიხები და შუკა-შარა,
როცა ცრიდა, ისინი თუ სველდებოდნენ,
წვიმის შხეფმა კაბაც კი ვერ დამისვარა.
მშორდებოდნენ, გზები, როგორც მეგობრები,
წავიდნენ და თავი დავიმარტოხელე.
და ის გზები, ნაცნობნი და შორეულნი,
ახლა მხოლოდ ძველ სალოცავს მაგონებენ.
ისინი თუ ვარდებივით ყვავილობდნენ,
მე ვიყავი შემოდგომის მიწურული.
ისინი თუ სიტყვებივით მრავლდებოდნენ,
მე ვიდექი სიჩუმეში მიწურული.
რაღა დამრჩა ამ ქალაქში სახსოვარი, –
ჩიტები თუ ქუჩები თუ მეგობრები?
საკუთარ თავს გავემიჯნე, ვცხოვრობ ისე,
დამფრთხალი და გაყურსული გეგონები
დედა,
ნუღარ გამაღვიძებ დილით!...



KUŞLAR, SOKAKLAR, İNSANLAR

kuşlar yorulur mu göç ettiklerinde
ben yoruldum kendimden gittiğimde
bin idiler bir idim
gör idiler bil idim
hayatın dolaştırdığı sokaklar
arka sokaklar, ara sokaklar, çıkmaz sokaklar
yaş idiler kuru idim
gider idiler kal idim
tanıdıkça eksildiğim yüzler
her biri uzak bir mabedi andıran
gül idiler güz idim
söz idiler sus idim
çocukluğumu anımsatan
hiçbir şey yok bu kentte
kuşlar mı, sokaklar mı, insanlar mı
kendinden sürgün yaşıyorum sadece
ürkek, dalgın, ezbere
sabaha beni uyandırma anne

(პწკარედი: ეთერ სადაღაშვილი, მაყვალა ხარებავა)

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები